Ormanda ise yılanın derisini attığı gibi, kişi yılları üzerinden atar ve yaşamının hangi döneminde olursa olsun burada her daim çocuktur. Ormandadır ebedi gençlik.
Dünyamızın kökeni, uzayda ve zamanda bize sonsuzca uzak, milyonlarca ışık yılı ötede bir olayda bulunmaz; bizim artık izine bile sahip olmadığımız bir uzayda da değildir. O burada, şimdidedir. Dünyanın kökeni, mevsimseldir, ritmiktir; varolan her şey gibi dökülür ve yenilenir. Ne tözdür ne de zemin, gökyüzünde olduğundan daha fazla yeryüzünde değildir; fakat biri ve diğeri arasında orta mesafededir. Kökenimiz bizde - in interiore homine- değil dışarıda, açık havadadır. O, değişmez veya evveliyatta olan bir şey değildir; ölçüsüz boyutlarda bir yıldız, tanrı veya titan değildir. Biricik değildir. Dünyamızın kökeni yapraklardır: Kırılgan, savunmasız ama kötü mevsimi atlattıktan sonra tekrar gelmeye ve tekrar yaşamaya muktedir.