N
@_Tori_
24 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Spoiler içerir
Spoiler içerir
Tiktokta çok önerilince merak edip okuyayım dedim. Klişe enemies to lovers olduğunu biliyordum ama çok üstünkörü yazılmış bence. Düşman kısmı küçüklük kavgalarından ibaret, bir de park yeri için kavga ediyorlar o kadar. Aşık olma kısmı da kimse beni umursamıyorken o umursadı düşüncesinden geliyor, biraz duygusal boşluktan kaynaklı gibi. Partide üstüne kusulunca arkadaşının sana yardım etmesi zaten beklenen bir şey bundan etkilenilmesi saçma bence. Kafana top yiyip şırıl şırıl burnun kanarken arkadaşının seni hastaneye götürmesi de beklenen bir şey, ne halin varsa gör deyip oynamaya devam etmesinler bir zahmet.
Wes'in kızla öpüşüp ertesi gün micheal liz'i baloya davet ettiğinde alkışlayıp ıskalaması da çok saçmaydı bahanesi de ayrı saçmaydı.
Belki lise romantizmi okumak için yaşım geçmiştir ama kitap bana zorlama geldi. Sanki yazar eline kuklaları alıp hadi şimdi düşmanmış gibi yapın, şimdi birlikte zaman geçirip aşık olmaya karar verin, bir tane de tümsek çıkaralım hop atlatıp mutlu sona ulaşalım demiş gibi.
Reklam
Ahmet Efendi ile Hulusi Efendi, Fransız Tiyatrosu'nda sahnelenen bir oyunu izlemek üzere gittikleri Beyoğlu'nda fazlaca içip sarhoş olur, geç saatte yağmur bastırınca geceyi geçirmek için bir geneleve giderler. Ahmet Efendi'nin karşısına çıkarılan kız henüz 17 yaşındaki Kalyopi'dir. O geceyi izleyen günler, hem Kalyopi'nin hem de Ahmet Efendi'nin hayatını tümüyle değiştirecektir.
-
Ahmet Mithat Efendi, kitaptaki karakteri Ahmet Efendi vasıtasıyla kendi düşüncelerini uzun uzun anlattığı için yer yer denemeye kayan bir yapıt olmuş. O dönemlerde Türk edebiyatında iffetsiz kadın karakterler erkekleri kötü yola düşüren,erkeklerin hayatını mahveden kişiler olarak tasvir edilirken Ahmet Mithat Efendi kendi deyimiyle bu sanatı icra eden her kadının kendi isteğiyle bu yollara düşmediğini, hayat şartlarının onları bu yola sürüklediğini anlatmaya çalışmış. Aynı zamanda safi hayalperest bir düşüncede olmadığını kanıtlamak için Agavni karakteri üzerinden çeşit çeşit insan olduğunu, kimisinin bu yoldan memnun olduğunu kimisinin de borcunu ödeyip çıkmak için can attığını anlatmış.
1881 yılında yazıldığı için o döneme göre yargılamak gerekir ama Ahmet Efendi'nin monologları günümüze göre çok bağnaz kaldığı için okurken zorlandım. Yarıda bırakmak istemediğim için bitirdim,kesin okuyun denecek bir kitap değil bence.
İnternette çok övülen bir kitap ama bu övgüleri hak ettiğini düşünmüyorum. Verity başarılı bir yazar ve 3 çocuğu ve mükemmel eşiyle mutlu yaşarken birkaç ay arayla 2 kızını kaybediyor. Bunu atlatmaya çalışırken trafik kazası geçirip yatağa mahkum oluyor. Eşi Jeremy Verity'nin yazmakta olduğu kitapları tamamlaması için bir yazarla anlaşıyor, ana karakterimiz Lowen. Lowen yazarın taslaklarını notlarını okumak için Verity'nin evinde kalmaya başlıyor ve Verity'nin karanlık sırlarını barındıran otobiyografisini bulup okumaya başlıyor.
Buradan sonra spoiler var.
Her ne kadar Verity inkar etse de otobiyografinin gerçek olduğuna inanıyorum. Hiçbir anne kızı öldükten sonra ay benim yazarlığımı geliştirmek için yazdığım kendimin cani versiyonu vardı ona kızımı ben öldürmüşüm gibi yazayım demez, bunda teselli bulmaz. Ama sondaki mektupta yazdığı gibi Jeremy bu otobiyografiyi daha önce okumuş, gerçekten ona trafik kazası süsü verip öldürmeye çalışmış diye düşünüyorum. Zaten defteri eline alınca ilk olarak bunu nereden buldun demesinden belli. Ama Jeremy de çok güven vermiyor belki de en başta kitapların tamamlanmasını isteme sebebi birinin gelip bu defteri bulup polise vermesini istemesiydi.
Jeremy kitapta mükemmel erkek olarak gösterilmiş ama aslında karısı yatalakken onu aldatıp başkasıyla çocuk yapan biri. Lowen ve Jeremy arasında cinsel çekim olsa da Verity'nin otobiyografisinde yazdığı yakınlaşmalarının etkisiyle onu romantikleştirdiğini ve içselleştirdiğini düşünüyorum. Verity'nin Jeremy takıntısı Lowen'ı da etkiledi. Normal bir şekilde tanışsalardı ilişkilerinin bu kadar ileri gideceğini düşünmüyorum.
Ayrıca Verity öldükten sonra onun hayat sigortasıyla kendilerine yeni hayat kurmalarına çok sinirlendim. Yaptıklarının bedelini canıyla ödemesini istiyorlar ama parasını
Spoiler içerir
Seveni de sevmeyeni de çok olan bu kitaba "Kötü bir dönemden geçerken okudum ve çok iyi geldi." dendiği için finallerden önce rahatlamak için başladım. Öyle bir etkisi olduğunu düşünmüyorum.
Uzun zamandır depresyonda olan ve intihar etmiş olan Nora, gözlerini açtığında kendisini bir kütüphanede bulur ve geçmişte farklı seçimler yapmış olsaydı hayatının nasıl evrileceğini görmek için kitaplar aracılığıyla paralel evrenler arası yolculuk(?) yapar. Eğer o yaşamlardan birini beğenirse orada yaşamaya devam edebilir. Hikayenin kopuşu bundan sonra başlıyor bence. Uzun süre depresyonda olup antidepresan kullanan bir kadın hapla intihar ediyor ama farklı bir hayatında üzerine doğru ayı koştuğunda yaşamak istediğini fark ediyor. Hapları yuttuktan sonra da fark edebilirdi bunu. Ayrıca sen zaten öldün ikinci kez ölmekten niye korkuyorsun? Ne ara yaşama sevinci kazandı onu da fark etmedim. İki üç pişmanlığı gitti ama geri dönmek için bu güçlü istek nereden geldi?
Bir de kendi içinde aydınlanmaları da çok hızlıydı. Bayan Elm soru sorunca şipşak kendini değerlendirip sorununun ne olduğunu buluyor. Kitabın başında kendinden bihaberken birden iç aydınlanmalar yaşıyor ve öyle bir karakter gelişimi yok ortada. Girişten sonuca atlanıyor. Wattpad kitaplarındaki zengin ve asla aşık olmayan erkeğin, başrol kızı görünce anında aşık olmasından bir farkı yoktu. Yazar öyle istedi, öyle oldu.
Ayrıca farklı hayatlarda şarkıcı, sporcu, editör, yazar, CEO, şef, avukat ve daha birçok mesleklere sahip olmuş. Bir insan bu kadar çok şeyde becerikli olamaz bence, polyannacılık gibi geldi burası. Kişisel gelişim kitaplarındaki gibi ne istersen başarabilirsin hissi aldım.
Kitabın yarısına varmadan devamında ne olacağını, nasıl biteceğini anlıyorsunuz zaten. Normalde spoiler severim ama bu kitabı bitsin
Satranç 'ı okuduktan sonra bende Stefan Zweig'a karşı önyargı oluşmuştu. Büyük ihtimalle 
İki Şehrin Hikayesi'nin üstüne okuduğum için. (Satranç çok övüldüğü için haliyle beklentim de yüksekti fakat Dr. Manette ve Dr. B'nin hikayesi bana çok benzer gelmişti.)
Sonradan yazara bir şans daha verdim ve 
Olağanüstü Bir Gece, ardından da Korku'yu okudum.
Kitap; kocasını aldatan bir kadının, ihanetinin öğrenilmesiyle şantaja uğramasını konu alıyor. Tasvirler çok gerçekçiydi bana göre, okurken karnıma ağrılar girdi. Kitabın sonu ters köşe değil ama zaten durum hikayelerinde son pek de önemli değil bence.
Reklam