Cinsiyetten bahsederiz örneğin.
Ya da sınıftan, zekâdan,inançtan...
Ama iki birey arasındaki en önemli fark vicdanın varlığı ve yokluğudur.Her şey harika bile olsa kendinizi kötü hissetmemize neden olabilen bir şey vicdan.Ama ya insan,başkaları acılar içinde çığlıklar atarken gözünü bile kırpmıyorsa? Bundan büyük bir fark olabilir mi?
Ama şimdi sana tek söylemek istediğim şu: İleride bugünlere bakıp da Tanrı'nın en basit ve naçiz uşağı olan beni hatırlarsan,yalvarırım hakkımda kötü düşünme,başına gelecekler ile herhangi bir şekilde ilgim olduğunu düşünme. Yalvarmak demişken senin için dua etmenin pek anlamlı olmayacağını kavramak üzüntü veriyor.Artık dua gücünün ötesinde bir boyuta geçiyorsun.Düşüncesi bile korkunç,korkunç bir şey.Yine de bir bakıma,etik bir seçim yapma yetini kaybetmeyi seçmekle aslında bir bakıma iyiliği seçmiş oluyorsun.
Korku cezadan çok daha beterdir,çünkü ceza bellidir,ağır da olsa,hafif de,hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar,o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.