Momo karşısındakileri, aptal insanların bile aklına parlak düşünceler getirecek şekilde dinlerdi. Bunun için karşı tarafı düşünmeye iten bazı şeyler söylemez ya da zekice sorular sormaz, aksine yalnızca sessizce oturur ve anlatılanları pür dikkat dinlerdi. Karşısındakine kocaman, simsiyah gözlerini açarak bakar ve o kişi, o ana kadar fark etmediği, bilinçaltında gizli kalmış düşüncelerini ona rahatça açıklar sonra buna kendisi de şaşırırdı.
Bu cümle zamanla çevredeki insanlar arasında kalıplaşmış bir deyim olup çıktı. Tıpkı "Her şey gönlünüzce olsun!" Ya da "Afiyet olsun!" Ya da "Tanrı bilir!" der gibi birbirlerine her fırsatta, "Git Momo'ya uğra!" diyorlardı. Peki ama neden?
... Momo'nun hiç kimsenin yapamayacağı şekilde başardığı şey dinlemekti.