‘Aşk’,çünkü, önemsiz; giderek,değersiz bir şeydir: kişinin başına', nedensizce; hatta, nesnesizce 'gelir' : neden şu kişiye âşık olmuşsundur; kimdir, âşık olduğun — belirsizdir — çünkü, yalnızca bir 'etkilenim', bir 'tutku'dur — işte : bir tutulmuşluktur...
Sevgi ise dünyanın en önemli; giderek de (enderliğinden mi acaba—herhalde...) en değerli şeyidir — çünkü, kişinin bilinçle ve tam da belirli bir kişiye yönelik, bulunabileceği en yoğun ve en yalın —anlamlı; amaçlı— eylemidir.
Düşün: Sevgi eylemdir.
Başkalarının özelliklerinin ve kendine has yönlerinin taklidi, başkalarının kıyafetleri içinde gezinmekten bile daha utanç vericidir; çünkü burada kişinin kendi değersizliğine dair yargısı aracısız bir şekilde kendini göstermektedir.