Maşide E.
@___M___
Devran çarkını tersine çevirmeli..
İnanç, eserlere yaklaşırken hem sağlıklı bir denetim kurmak hem de muhtevasını ölçmek için tutunacağımız zorunlu uyarıcı unsurdur.
Sayfa 232
Maşide E.
Geliştirilmiş ince teknikler, yüksek düzeydeki ustalıklar, muhtevaya yakınlık duymayanların bile hayranlıklarını çekecek biçim ve zekâ oyunları, sonuçta o sanat veya düşünce eseri çevresinde bir büyü
halkası oluşturur.
Reklam
Hümanizm
Hümanizmi diğer -izm'lerden ayıran özellik, onun insan için en faydalı olanı savunuyor olması değildir. Gerçek anlamda hümanizmden sözedebilmek için hümanistin insandan başka ölçü veya ülkü kabul etmediğini, insanın deney ve duyuşundan istihraç edilmiş değerler ve amaçlardan başkasına itibar etmediğini bilmemiz gerekir. Kısaca, insanın amacının insan olduğunu, insanın kendi sonunu içinde taşıdığını kabul etmek hümanizmdir. Bu açıdan bakılınca yabancılaşmanın aşılması, hümanizmin bir gereğidir. İnsan, kendini çevreleyen ve onu bir bütünsel insan olmaktan alıkoyan maddî şartların üstesinden gelmedikçe, kendini hakikatin yegâne ve gerçek temsilcisi olmaktan alıkoyan Tanrı düşüncesini hayatından çıkarmadıkça hümanist olamaz. Yabancılaşmış bir varlık olarak hayatını sürdürür.
Sayfa 130
Maşide E. isimli okura yanıt verildi
Maşide E.
İnsanın ne ölçüde güvenilir bir varlık olduğu, değerlerinin hangi sağlamlıkta olduğu araştırmaya değer. Kur'an-ı Kerim insanı hiç de kendisinden bir ahlâk öğretisi çıkarabilecek güçte görmüyor: "Allah'ın üzerinizdeki lütf-u inayeti ve esirgemesi olmasaydı, birazınız müstesna olmak üzere, muhakkak ki şeytana uymuş gitmiştiniz." (4/89) İnsan, kendisine doğuştan verilmiş İslâm fıtratına ters düşen çizgiye girmek sözkonusu olunca böylesine zayıflık gösterebilmektedir.
Hümanizm
Hümanizmi diğer -izm'lerden ayıran özellik, onun insan için en faydalı olanı savunuyor olması değildir. Gerçek anlamda hümanizmden sözedebilmek için hümanistin insandan başka ölçü veya ülkü kabul etmediğini, insanın deney ve duyuşundan istihraç edilmiş değerler ve amaçlardan başkasına itibar etmediğini bilmemiz gerekir. Kısaca, insanın amacının insan olduğunu, insanın kendi sonunu içinde taşıdığını kabul etmek hümanizmdir. Bu açıdan bakılınca yabancılaşmanın aşılması, hümanizmin bir gereğidir. İnsan, kendini çevreleyen ve onu bir bütünsel insan olmaktan alıkoyan maddî şartların üstesinden gelmedikçe, kendini hakikatin yegâne ve gerçek temsilcisi olmaktan alıkoyan Tanrı düşüncesini hayatından çıkarmadıkça hümanist olamaz. Yabancılaşmış bir varlık olarak hayatını sürdürür.
Sayfa 130
Maşide E.
..yabancılaşma kuramının temel düşüncesi, insanın yapısına olan güveni gerektirir. İnsanın ahlâkî seçmelerini yalnız kendinin koyduğu kurallar uyarınca yapması gerektiği, tersi olursa yani kendi ürünleri tarafından veya Tanrı düşüncesi ile baskı altına alınırsa onun yabancılaşmış olacağı, dolayısıyla en sağlam ahlâkın dolaysız biçimde insanın koyduğu ahlâk olduğu varsayımlarını da hümanizmin dayanakları arasında gördük.
