Maşide E.
@___M___
Devran çarkını tersine çevirmeli..
Niçin Parçalanma?
Ailelerin kendileri toplumsal birer birim olmaktan çıkmış, yani kendilerine has yaşama üslûpları olan birlikler olmayı terketmiş, genel toplumsal ölçülerin içine sığmışlardır. Ailelerde mülkiyet ilişkileri dışında sahiciliğini koruyan bağlar eriyip gitmiştir. Çünkü bütün bu bağları aile ferdleri aile dışındaki zevkleri, uğraşıları, merakları ve ilgileriyle kurmuşlardır.
Sayfa 302
وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبُ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ
..İnsanlardan bazısı, "Rabbimiz! Bize (vereceğini bu) dünyada ver" der. Onların ahiretten hiçbir nasibi yoktur.
İnsanlardan bazısı da, 'Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver. Bizi cehennem azabından koru!" der.
İşte onlar için, (yaptıkları salih amellerden dolayı) büyük bir nasip vardır. Allah hesabı çok çabuk görendir.
Sayfa 567 - Bakara (200-202)
5/10
2024 109. kitabı
Mevlâna’nın (k.s) dediği gibi dokuz yüz katlı bir varlık olan insanı anlamak öyle kolay iş değil. Dolayısıyla onun birkaç yönünü dahi keşfedebilen birileriyle konuşmak ya da bu konulara dair bir şeyler okumak bu konuda insana bir takım tefekkür kapılarını açabiliyor. Kitabı İnsan’a dair psikolojik okumalar yapmak istediğim için almıştım. Engin Bey de olaya tabi ki psikiyatri ve psikoloji açısından açılımlar getirmeye çalışıyor ve yer yer güzel tespitler yapıyor. Yine diğer psikolog ve psikiyatristler gibi yaşanılan iyi kötü psikolojik/ruhsal iniş ve çıkışları çocukluk hatta bebekliğe inerek açıklıyor. Ancak daha çok kötü olana bir odaklanma söz konusu. Bu yüzden ben kitabı uzun süre önce başlayıp tabiri caizse içim daraldığı için bırakmıştım. (Ancak gerçekten muhtevâ olarak ciddi problemler barındırmıyorsa kitapları yarım bırakmaktan hoşlanmadığım için tekrar elime aldım. Yoksa kendi alanıma dair ciddi okuma yapmam gereken dönemlerde aklım hep yarım bıraktığım kitaplarda kalıyor onları bitirmeden kendi işlerime odaklanamıyorum. Her neyse…)
Söylediğim gibi kitabı başta bırakmama sebep olan durumlardan birisi okuyucuyu oldukça olumsuz bir bakış açısına itmesi. Tamam kişi güzel bir çocukluğa ya da aileye sahip olmayabilir. Ama ne yapsın geçmişe takılıp depresyona mı girsin? Kitabın ilerleyen sayfalarında Engin Bey buna bağlı olarak depresyonu da ele alıyor, iyi güzel noktalara değiniyor ancak kitaba bütünsel olarak baktığınızda bu durumdan çıkmak isteyenlere gerçekten yol gösteren bir kitap olduğunu söyleyemem. Evet yazar müktesebatına bağlı olarak edindiği kuramsal bilgiler ve klinik tecrübeleri doğrultusunda bir takım teşhisler koyuyor. Ancak çözüm? Ee bu tarz problemler zaten kliniklerde ya da terapilerde çözülür zaten diyeceksiniz ancak anlatılan ruhsal durumların
