Sitâre
@____Sitare____
8 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Gün erimekteydi. Bu demlerde zaman hızlanırdı. Gün ayrılırken yüreğime bir ayrılık sancısını koyup giderdi. Firak damlardı içime. Hüzünle tutuşurdu kalbim. Bugün gün kalbimde battı, içime aktım. Gündüz dürülürken ufukta ruhumun dehlizleri açıldı tek tek içimde. Kekremsi bir yalnızlık düştü akşamın hüzünlü gölgelerine.
Ürperdim...
Başka bir gün batımının ayrılığı içinde sürükleniyordum.
...
Neden akşam bütün firakları toplayıp gelmişti?...
"Bir başlangıç her zaman mantıksızdır. Neden mi? Çünkü yoktur. Doğa bir başlangıç olabilir mi? .Hayır. Tam aksine başlamak doğaya aykırıdır. Eğer bir başlangıç yoksa, bu durumda başlamak da fazlasıyla saçma bir davranış olacaktır! "
Peki "bir"likte ya da zamansızlıkta birbirimize rastlayacak mıyız? Rastlarsak, o zaman ne olacağız? Yoksa o zaman artık olmayacak mıyız? Ya da Evet ile Hayır gibi birbirimizi tamamlayacak mıyız?