Zübeyde Nur B.
@____bibliosmia
Biliyorsun, ben hangi şehirdeysem
Yalnızlığın başkenti orası.
Şu anda okuduğu kitap
O kadar da değil be! O kadar değildir , di mi? İnşallah değildir 😉
Zübeyde Nur B.
@____bibliosmia
·Dudaklarım kurumuştu, içim yanıyordu. Suya hasret, kurumuş bir ot gibiydim. Yağmur olup yağdın üstüme, yeşerdim, filizlendim. Sonra güneş oldun, hayat verdin bana, koku verdin, renk verdin. Şimdi bırakıp gidersen bir daha ve son defa yine kuruyacağım, dağılıp toz olacağım anlıyor musun?
Çünkü senden sonra kimse gelmeyecek biliyorum.
Kimseler çalmayacak kapımı. Gidersen beni bana mahkûm edeceksin, keşke ölsem diyeceğim o zaman, keşke ölsem!
Zübeyde Nur B.
O kadar 🥲
Nereden BileceksinŞiir
O eski hülyaların sahile vurduğunu,
Yakama bir muamma taktığım gün hatırla.
Gurbetin mahşerimde bir sıla bulduğunu,
Dağlar gibi eriyip aktığım gün hatırla.
Nereden bileceksin, şehrin sokaklarında
Kaybolan ışıkların gözlerim olduğunu,
Her seher yüreğimde açan karanfillerin,
Her akşam ellerimde sararıp solduğunu,
Nereden bileceksin?
Kim bilir, belki bir gün kapıma geleceksin.
Siyah tüylü martılar yorgun pencerelerde..
Benimle ağlayacak, benimle güleceksin.
Göğsümde ızdırabı deniz fenerlerinin..
Hayatımdan fışkıran hüzne gömüleceksin.
Her şairin bir gülle bahtiyar olduğunu,
Bir sana bir göklere baktığım gün hatırla.
Gönlümün kahrın ile ihtiyar olduğunu,
Sigaramı sessizce yaktığım gün hatırla.
Bilemezsin içimde bir denizdir yaşamak.
Sen denizin en uzak noktasında şen şakrak..
Ben kırgın dalgalarla avunurum derinde,
Gemilere yosunlu mendiller bağlayarak.
Nereden bileceksin fesleğen köklerinin,
Hercai bulutlardan bıkıp usandığını.
Ansızın kayıveren yıldızların ardında,
Zübeyde Nur B.
Şairin kendi sesinden dinlemek için; youtu.be/LpszQGYk0UA?si=...
Her okuduğumda vurulduğum o şiir..Şiir
Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
Sarardı tiryaki menekşeleri
Sonbaharın tozlu kafeslerinde
Sevgi turnaları yakalıyorum
Turnalar gidiyor; ben kalıyorum
Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında, banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlıkları
Yitik düşlerimi kovalıyorum
Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum
Bin bir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür
Baharın koynundan koparıp sana
İpek bir mendile sardığım yüreğimle
Şehzade gülleri gönderiyorum
Umutlar kalıyor; ben gidiyorum
Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini
Kaptanları sorgulayan
Zübeyde Nur B.
Şairin kendi sesinden dinlemek için; youtu.be/Rw4KSvAmz_0?si=...
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel..
Zübeyde Nur B.
Tüm bunlara rağmen Leyla Erbil:
"Sevilmek iyi edermiş insanları, ben hiç mi sevilmedim "
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel..
Zübeyde Nur B.
Ahmed Arif'in genç yaşında aşık olduğu ve bu aşkı kalbinde uzun yıllar taşıdığı ancak dostluktan öte bir karşılık bulamadığı Leyla Erbil'e yazdığı şiirlerden biri. Bu aşk öyle şiirsel ki okurken Leyla olasınız geliyor..