Reklam
Herkes doğaya dönmek istiyordu ama kimse yürüyerek gitmek istemiyordu. Çünkü tüm lükslerimiz önce ihtiyacımız oldu,sonrasında ise bağımlılığımız. Hatta bu hastalığın bilimsel bir adı bile vardı artık. Nomofobi. Yani online olamama korkusu. Sürekli online olma hissi o kadar kuvvetliydi ki bu konuda doğabilecek herhangi bir sıkıntı insanlarda anksiyete oluşmasına neden oluyordu.
Büyük çoğunluk yoksulluk içinde kıvranırken, doymak bilmez bir avuç insana memleketin bütün zenginliklerini sömürten bir devlette mutluluk olmaz.
İnsanlar, kralları insanların yararı için başa getirdiler, kralların yararı için değil… Kralın en kutsal görevi,kendininkinden önce halkın mutluluğunu düşünmektir. Zorbalığa başvuran bir kralın,tahtta oturmaya hakkı yoktur: “Yurttaşların kin bağladığı, hor gördüğü bir kral; halkı ezerek, soyarak,dilenci durumuna düşürerek tahtında tutunabilecekse, bıraksın kırallığı, insin gitsin tahtından… Halkın acıları, iniltileri ortasında keyif sürmek, krallık değil zindan bekçiliği demektir.”