Tuba TMC
@___tuba____
Kitapları seven bir matematik öğretmeni
Üniversite
137 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Sahneye Değil, Sayfalara Konan Bir Oyun: Hazan Bülbülü
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kitaplarını her zaman eğlenceli bulmuşumdur. Özellikle karakterlerinin konuşmalarını öyle gerçekçi kurgular ki, sanki o kişiler karşınızda canlanıveriyor ve siz de kenardan onları izliyormuş gibi hissediyorsunuz. Sevgili Hüseyin Rahmi Gürpınar, Mürebbiye adlı eseri tiyatroya uyarlandığında çıkan sonuçtan hiç memnun kalmamıştı. İşte bu yüzden Hazan Bülbülü’nü sahnelenmek üzere değil, "roman gibi okunacak bir oyun" olarak kaleme almıştır. Kitaba gelecek olursak;
Ömrünün hazanında aşka düşüp gencecik Şahende ile evlenen Refi Efendi... Kalbinde başka birinin aşkı ile bu evliliğe sürüklenen Şahende; onu görür görmez tutulup kalan damat İhsan; her şeyin farkında olup içi içini yiyen Naime ve evde dönen ne varsa bir seyirci edasıyla, sinsice izleyen hizmetliler...
Okumak yine çok keyifliydi. Adeta bir dönem tiyatrosunu canlı izlemek gibiydi. Sevgili yazarımız kızacak belki ama kesinlikle sahnelenseydi, severek izleyeceğim bir oyun olurdu.
Rutin mi, Hayaller mi?
Gustave Flaubert’in başyapıtı Madame Bovary, Emma karakterinin evlilikle başlayan ve kendi sonuna uzanan o trajik yolculuğunu, yazarın tarafsız ve yargılamadan uzak kalemiyle önümüze seriyor. Flaubert, Emma’nın hayatını bize sunarken, hüküm verme görevini tamamen okuyucuya bırakıyor.
Emma, sıradanlığın ve rutinin boğucu dünyasına tahammülü olmayan, zihninde kurguladığı o coşkulu hayatı gerçeklikte bulmaya çalışan bir karakter. Ancak Charles ile yaptığı evlilik, onun hayallerindeki o renkli dünyanın yanında oldukça "siyah beyaz" kalıyor. Zamanla bu tatminsizlik, yerini çevresine ve en başta Charles’a karşı büyüyen bir küçümsemeye, ardından da derin bir huzursuzluğa bırakıyor.
Emma, arzuladığı o "büyük aşkı" dış dünyada, başka erkeklerin kollarında bulabileceğine inanıyor. Ancak yaşadığı ilişkiler, arayışının doğası gereği hep aynı döngüye hapsoluyor: Heyecanlı bir başlangıç, tutkulu sözcükler ve büyük gelecek planları... Fakat gerçeklik aynasıyla karşılaştığında, tüm bu yakınlaşmalar kısa sürede fiziksel birer tatminden öteye gidemiyor. Her seferinde "belki bu sefer dersini almıştır, rutinin aslında huzurlu bir nimet olduğunu anlamıştır" diye düşünürken, Emma’nın doyumsuz ruhu onu yeniden yeni heyecanların peşinden sürüklüyor.
Madame Bovary, aslında bizi insanın kendi mutsuzluğunu nasıl elleriyle inşa ettiğini izlemeye zorlayan, çarpıcı bir karakter portresi.