İremsu Yanık

Şirazlı Sadi’nin insanı nasıl tarif ettiğini not ettim defterime: “Yek katre-i hunest ve hezar endişe”, yani “Bir damla kan ve bin endişe.” İşte unutmayı başaramayan insanın trajedisi bu sözlerde gizliydi. Ömrünü endişeyle tamamlamaya ve sürekli acı çekmeye mahkûm olan bir zavallı ruh.

Zülfü Livaneli

Kardeşimin Hikayesi

Reklam

İremsu Yanık

Yalnızlık, okyanusta damla avıdır, kum tanesinde çöl. Çöller ki, kupkuru heceleridir yeryüzü yalnızlığının; güneşi tuttular mı, bırakmazlar bu yüzden, insanı tuttular mı bırakmazlar; ve iklimlerle büyürler, büyürler, büyürler de büyüklükleri taşar bizden.

Sayfa 35

Yalnızlıklar Hasan Ali Toptaş

İremsu Yanık

Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte. İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık! İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken, duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık. Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya. İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı, hüznün arması ayrılık ...

Şükrü Erbaş

Takip Önerileri

İremsu Yanık

*** Güzler bilirim ülkeme dair Karşılıksız kalmış bir sevda gibi gelir Kalakalmış bir kıyıda melül ve tenha Kalbim gibi Kaybolmuş daracık ceplerinde elleri Titreyen kenar mahalle çocukları Bir sıcak somun için, yalın kat bir don için Dökülürler bulvarlara yapraklar gibi... ***

İremsu Yanık