Eğer birini gerçekten seviyorsan onu iki kez
seversin. İlk sefer hızlıdır, o kelebeklerdendir.
gülüşüne, kahkahasına, ellerine, konuşma şekline
ya da adını sanki özel bir anlamı varmış gibi
söyleyişine kapılırsın. Bu sevilmesi kolay olan
versiyonudur, dünyaya gösterilen kısmıdır. Ama zaman geçer maske düşer, sakladıkları yönleri fark etmeye başlarsın, kaygıları, güven
problemleri, sessizlikleri ve büyük yaralardan
gelen küçük alışkanlıkları. Ve işte çogu insan orada
gider. Ama eğer kalırsan, karmaşayı gördükten
sonra bile onu seçersen, romantik veya kolay
olmasa bile işte o zaman ikinci sevgi başlar. Bu
gerçek olan sağlam olan seni görüyorum ve hiçbir
yere gitmiyorum türden bir sevgidir çünkü zor
kısımlar ortaya çıktıktan sonra seni seviyorum
demek artık bir duygu değil bir sözdür.
Şimdi şiir bence senin yüzündür,
Şimdi benim tahtım senin dizindir,
Sevgilim, saadet ikimizindir,
Göklerden gelen bir yadigâr gibi.
Sözün şiirlerin mükemmelidir,
Senden başkasını seven delidir,
Yüzün çiçeklerin en güzelidir.
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi.