Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi, boş yere mağaramdan çıkarma beni.Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna...
Kıyamet günü bir kul Allah katına çıkarılacak ve günahlarının ağır bastığı görülecek cehenneme atılması emredilecektir. Bu sırada kirpiklerinden bir tel dile gelerek şöyle diyecektir; Ey Rabbim! Senin Resul'ün Muhammed (sav) ; "KİM ALLAH KORKUSU İLE AĞLARSA ALLAH ONUN YAŞ DÖKEN GÖZLERİNİ CEHENNEME HARAM KILAR." diye bildirdi. Ben senin korkundan ağlamıştım.
Bunun üzerine dünyada Allah korkusu ile ağlayan bir kirpik teli sayesinde adam affedilecektir. Cebrail (a.s); "Falan oğlu filan bir tel sayesinde kurtuldu" diyerek bu durumu ilan edecektir.
Allah'ın dinini yaşama konusunda hiç kimseden değil, sadece azamet, güç ve kuvveti en yüce olan Rabbimizden korkmalıyız. O'nun korkusu ile tüm korkuları yenmesini bilmeliyiz.
Yalnızdım, kendi dünyama hapsolmuştum, diğerleriyle iletişim kuramıyordum; varlığımı onların varlığından ayıran, beni onların hayatı ve faaliyetleri dışında tutan camdan bir duvar vardı sanki.
Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de, eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı?