Selma
@__st__
"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İyilikler bir süre sonra yükümlülükler haline geliyor, kendisine iyilik yapılan kişi bunu sınırsız bir hak olarak ömür boyu bekliyor, zincir koptuğunda velinimetini bağışlamıyordu.
"Yazgımın beni dünyanın baş döndürücü seline fırlatıp atmasından beri, yüreğimi bir an olsun yatıştıracak bir şey bulamadım."
Başka bir dünyaya ait olma bilincinden kaynaklanan bir yabancılık, "Dünyada bir yabancı ol ya da bir yolcu," nebevî ilkesiyle kalben bağlanmadığı dünyayı bir sıçrama tahtası haline getirebilecekken, bu aidiyetten yoksun insan, parçası olamadığı bütün içinde kendini bir kanser hücresi gibi hissederek elleriyle inşa ettiği yalnızlığını bir absürtlük mağarasına çeviriyor can havliyle.
Kitapların gerçek bir dostun yerini alabileceğini söylemeye dilimiz varmıyor. İnsan nefesi duvarları bile harap olmaktan kurtarırken başka bir canı neden diriltmesin! Küs bir insan bile raftaki kitaptan daha çok umut verir. Hem yanına fincan koysak da bir kitapla karşılıklı kahve içemez, koltuğumuzun altında bir dost eli gibi hissedemeyiz onu. Kitabınızla en son ne zaman film izlediniz? Oyuncuları nasıl buldu? Film müziği hakkında neler düşünüyor?
Kaçılacak bir kitap olmalı yine de. Ruhumuzun ancak ona kaçtığında dinginleşeceği bir kitap. Ondan uzak kaldığımız için anlamadığımız birbirimizi. Seneler geçse de hep yepyeni kalacak bir kitap. Bir melekten işitilen ilk defa. Bir melekle inen yeryüzüne.