Bilmiyorsun! Bu içinde yaşadığımız devrik bir çağ. Uzun gecelerde devrik acılar olur. Şiirler okunmaktan yorgun; nasıl bir kenara konur, bilmiyorsun. Devrik yaralara hastane kapılarında merhem hesaplanamaz, bilmiyorsun. Tam ihtiyaç duyulan anlarda denk gelemeyiz mesela; devaya, dosta, sevdaya. Hep olur olmadık zamanlarda; biraz kaybolarak, biraz korkarak, ara sıra umutla ve biraz şafak karanlığı gibi devrik yaşamaktır bu çağın gerekliliği. İnsanlarıyla, zamanıyla ve coğrafyasıyla devrik bir çağ bu... Bilmiyorsun!
Ve biz, milyarlarca, aşkın, yalanın, alçaklığın, kahramanlığın; kapıları, kapakları, kuş uçurmaz uzaklıkları ve ayrılıklarıyla, kahrolası yasaklarıyla, bu acayip kaos karanlığında, biz ikimiz! İki müthiş hasret, iki parça can...