« İnsanlar bir komediden diğerine sürüklenirler.
Arada oyun sahneye konmamıştır; henüz oyunun sınırlarını, kendileri için biçilen uygun rolü algılayamazlar.
Öyle olunca da orada, olayların karşısında kalakalırlar; boş gezerler. İçgüdüleri şemsiye gibi kapanmıştır. Tutarsızlıklar içinde sallanıp attırıverirler.
Kendi özlerine indirgenmişlerdir; yani bir hiçliğe. Bakacak trenden mahrum öküzler.»
Sayfa 292 - Yapı Kredi Yayınları
12. baskı: İstanbul, Mart 2014·Kitabı okudu