The Misanthrope
@_alceste_
SDÜ/ Türk Dili ve Edebiyatı
appraf.com/the_misanthrope
1740 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
« Mr. Heathcliff' in oturduğu evin adı Wuthering
Heights. "Wuthering', taşra dilinde, fırtınalı günlerde bu evi saran uğultulu havayı belirten, anlamlı bir sıfattır. Bu tepede her zaman için temiz, sağlam bir hava olduğu belli...»
(s. 10)
Uğultulu Tepeler, 
Emily Brontë
Emily Brontë
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Büyülü Dağ II: Uzun Bir Bekleyişin ArdındanRoman-Edebiyat
Büyülü Dağ’ın II. kısmında olay örgüsü bilinçli olarak geri plandadır. Fiziksel anlamda büyük kırılmalar azdır; mekân hâlâ kapalı, zaman hâlâ ağır ve uzundur. Ancak bu durağanlık bir boşluk değil. Hareket, bedende değil zihindedir.
Berghof artık yalnızca bir sanatoryum değil, düşüncelerin yankılandığı kapalı bir laboratuvardır. Fiziksel eylem azalırken fikirler yoğunlaşır. Romanın dramatik gerilimi dış olaylardan değil, dünya görüşlerinin çarpışmasından doğar.
Bu bölümde karşımıza çıkan iki figür, karakter olmaktan çok düşünce blokları gibidir:
•Lodovico Settembrini
Akıl, ilerleme, hümanizm ve Aydınlanma geleneğini temsil eder.
•Leo Naphta
İnanç, mutlaklık ve mistik otoriteyi savunur.
İkisi de aşırıdır. İkisi de insanı bir ideolojinin içine yerleştirir. Tartışmaları yalnızca felsefi değil, tarihsel bir arka plana da sahiptir. Bu çatışma, modern Avrupa’nın zihinsel bölünmesini yansıtır. Bu ideolojik tartışmalar, düşüncenin sınırlarını genişletirken aynı zamanda onun tehlikelerini de açığa çıkarır.
Hans Castorp bu iki uç arasında kalır. Taraf seçmekten çok dinler, emer ve hazmeder. Onu tehlikeli kılan da budur: uyum sağlama yeteneği.
Bu süreçte onu şekillendiren başka kırılma noktaları da vardır:
• Clavdia Chauchat ile yaşadığı duygusal sarsıntı, onu bedensel ve duygusal farkındalığa taşır.
• Kuzeni Joachim Ziemssen’in trajik kaderi, görev ve disiplin ideallerinin kırılganlığını gösterir.
Hans uzun süre bekler. Uyum sağlar. Direnmez. Ama bu edilgenlik boş değildir; içinde bir birikim vardır.
İkinci kitapta asıl dönüşüm, zamanın askıda kalamayacağının anlaşılmasıdır. Kapalı evren sonsuza kadar sürdürülemez. Düşünce, bir noktada gerçeklikle yüzleşmek zorundadır.
Hans’ın olgunlaşması bir kahramanlık anlatısı değildir. O bir ideolojinin mutlak savunucusu hâline
ve okura da bulaşıyordu...Roman-Edebiyat
«... sanki bir şeytan, uzun bir süredir etkisini gösteren kötülük dolu çılgın bir şeytan sonunda efendiliğini ilan etmiş ve öylesine güç kazanmıştı ki en gizli korkularımza bile girebiliyor ve size kaçmayı bile düşündürtüyordu. Bu şeytanın adı, uyuşukluktu.»
İşin Bencesi Bu:Roman-Edebiyat
Okumak paylaşmak değildir; paylaşmak da anlamak demek değildir. Bazı metinler sessiz okur ister, vitrin değil. Alıntı, metne açılan bir kapıdır; metnin kendisi değildir. Metinle yaşamak değil, metni vitrine dizmek.
Alıntı bazen araç olmaktan çıkıyor, amaç oluyor.
Kitap okunmuyor; parçalanıp dolaşıma sokuluyor.
Ruh değil, cümle kazanıyor.
En büyük kayıp da şu:
Bazı kitaplar alıntıyla anlaşılmaz.
Onlar tempo ister, sessizlik ister, hatta sıkılmayı bile ister.
Gün boyu alıntı paylaşıldığında bu kapı yıkılıyor, duvar yıkılıyor. Metnin ritmi, susuşları ve sabır isteyen ağırlığı görünmez oluyor, açıkçası. Bence bu bir okuma biçimi değil; tüketim çılgınlığının bir başka şekli. Metni anlamak için değil, paylaşılabilir cümle avlamak için okuma. Bu da okumanın amacını tersine çeviriyor. Ve kitabın büyüsünü de öldürüyor.