Esma Nur
@_alemi_farikat_
Kusurluyuz...
Belki de bu yüzden suskunluğumuz
"Her şeyin bir vakt-i merhûnu vardır."
Eser, ismiyle bizlere neyi unuttuğumuzu apaçık hatırlatıyor. Kayıp Coğrafyanın İzinde, sadece bir gezi notu değil; coğrafi uzaklıkların ardında, kalplerimizden uçup giden Doğu Türkistan’ın sessiz çığlığıdır.
Yazar, yolculuğun başından sonuna kadar bütün aşamaları tüm şeffaflığıyla bizlere aktarıyor. Çin’in yasaklarına rağmen Allah’ın yardımıyla gerçekleşen bir seyahat... İslam’ın izini silmek için yıkılan camiler, müzeye çevrilen mukaddes mekanlar ve kaldırmaya çalıştıkları Kur’an dili Arapça...
Bu satırlara sığmayacak kadar muhtevası geniş bir kitap. Yazar, yaşadığımız asırdaki zulmü, bizlere aktarırken umutsuzluğa ve isyana yönlendirmiyor, aksine biz müslamanların ümidini ve zalime karşı öfkemizi diri tutuyor. Umudumuzu canlı tutan tesellimiz ise, özgürlüğü hayal dahi edilemeyen Suriye'nin, Allah’ın Fettah isminin tecellisiyle özgürlüğüne kavuşmasıdır. İnanıyoruz ki özgürlük, Doğu Türkistan ve Filistin için de pek yakındır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mustafa Kutlu'dan okuduğum dördüncü eser ve diğer eserlerinde olduğu gibi çok etkileyici bir hikaye daha... Aralarda başka edebi eserlerden alınmış alıntılarla kitap büsbütün tamamlanmış. Hikayeden de kısaca bahsetmek gerekirse birbirine gönlünü vermiş iki gencin uyanışı diyebiliriz.
Süheyla ve Engin...
Evliliğe yaklaşmış olan gençlerin, Engin 'in para hırsı yüzünden başka bir diyara gidip Süheyla'yı yalnız bırakmasıyla başlar.
Süheyla'nın Engin'e olan aşkı, ona asıl aşkı bulmasına vesile oluyor. Süheyla yaşamış olduğu hayatı bırakıp maneviyata yöneliyor. Müslüman oluyor ve tesettüre giriyor. Uzun zaman sonra Enginle karşılaşıyor. Engin istediği gibi zengin olmuştu. Ama Süheyla bu haram hayatı istemiyordu ve ona "Seninle harama batmamış bir beldeye hicret edelim" demişti. Engin o zaman parayı,mülkü, zenginliği bırakamamıştı. Sonrasında Engin'nin aklı başına geliyor ama tekrar döndüğünde Süheyla'yı aradığı yerde bulamıyor.
Etkisinden çıkamadığım bir kitap "körlük"...
Kitapta yaşama mücadelesi,korku, acı, hayal kırıklığı ve daha birçok duygu yer alıyor. Ama en acı olanı da kimse kimseyi görmüyorken senin herkesi görüyo olman. Kitabın kurgusuna hayran kaldım. Beni içine alıp götüren bir kitaptı. Okumayanlara ısrarla okumalarını tavsiye ederim.
Herkese iyi okumalar...
Körlük
KörlükHayvan Çiftliği'nin karakterleri hayvanlardan oluşuyor. Çiftlikte yaşayan hayvanlar, kendilerini sömüren insanlara başkaldırıp çiftlipin yönetimini ele geçirir. Aralarındaki domuzlar, kısa sürede önder bir takım oluşturur, ama yönetimi yine onlar yolundan saptırır.
Kitabın başında "Bütün hayvanlar eşittir" diyen Koca Reis'in bu sözü garip bir değişikliğe uğramıştır: "Bütün hayvanlar eşittir ;ama bazı hayvanlar öbürlerinden daha eşittir." Bir baskı biçiminin yerini, başka bir baskı biçimi almıştır.
Zweıg'dan okuduğum üçüncü kitap. Ve önceden okuduğum iki kitap gibi düşündürücü, yalın bir dile sahip, okuyucuya vatani görev mecburiyet mi? Yoksa bir borç mu? diye düşündürüyor.
Kitabın başkarakteri Ferdinand ve karısı savaştan dolayı İsviçre'ye kaçıyor. Hikaye de Ferdinand 'a gelen mecburiyet mektubu ile başlıyor. Askere çağrılıyor. Fakat karısı savaşın özgürlüğünü kısatlayacağını söyleyerek Ferdinand' ın gitmesini istemiyor. Ve onu bir seçim yapmak zorunda bırakıyor. Ya ben? Ya mecburiyet?
Bir oturuşta okunacak, akıcı, herkese tavsiye edebileceğim güzel bir kitap.
