Koray Kafa
@_anarkh_
Hayat bizi sarhoş ettiği sürece yaşamak mümkündür, bir kez ayılınca hepsinin aptal bir yanılsamadan ibaret olduğunu görmemek ise imkansız!
Reklam
Hayatım durdu. Nefes alıyo, yiyip içiyordum. Fakat bunları istemsiz olarak yapıyordum. Yaşamıyordum, çünkü gerçekleştirmeyi mantık bulduğum hiçbir arzum yoktu. Bir şeyi istediğimde bile elde edip etmemenin bir önemi olmadığını en başından biliyordum.
Hayatın Anlamı Üzerine
Tolstoy'un İtiraflarım eseri yazarın gençlik yıllarından başlayarak yetişkinlik ve yaşlılık yıllarına kadar devam eden hayatın anlamı arayışını bize aktarır. Otobiyografik bir eser olduğunu söyleyebileceğimiz bu eser bize yazarın dünya görüşü, hayata ve dine karşı bakış açısını da aktarır.
Çocukluk çağlarında naif ve saf bir şekilde dinine düşkün bir Rus olarak büyüyen Tolstoy zamanla çevresindeki insanların değişmesiyle birlikte dini bütünlüğünü de kaybeder. Edebiyattan kazandığı ün gözünü kör eder ve onu maneviyattan uzaklaştırır. Zaman geçtikçe kibrin zihnine bir perde gibi indiğini fark eden yazar hayatın aslında bir zevk ve sefa sürme yeri olmadığını anlayacaktır. Yaptığı iş onu tatmin etmiyor ve ona saçma gelmeye başlıyordur. Sonunda da kaçınılmaz son gerçekleşir. Tolstoy için hayat tamamen anlamını kaybetmiştir.
Yazar, yaşamının manasını ilk olarak bilimde ve felsefede arar. Bilimi fazla mekanik bulurken felsefenin de sorularına tekrar farklı sorularla cevap verdiğini fark eder. Tolstoy artık bir çıkmazdadır. Farklı düşünürlerin kitaplarını okumaya ve hayatın manasızlığına kendi kendini ikna etmeye başlar. Sonunda ise kendine bir çıkar yol kalmıştır. O da intihardır.
Fakat Tolstoy'un kalbinde her zaman bir Tanrıya inanma arzusu vardır. Bu inanç aklından değil daha çok içinden gelmektedir. Sonuç olarak canına kıyamaz yazar. Hayatın anlamını Tanrıda bulur. Yaşamın Tanrının isteklerine ve arzularına boyun eğmekten ibaret olduğu fikrini savunur. Ancak inancı yerinde bir Ortodoks olsa da kafasında hâlâ bazı şüpheleri vardır. Katıksız bir inanca sahip olması için bunları da cevaplaması gerekmektedir.
Işte Tolstoy tam bu noktada, kitabın son sayfalarında sorgulamayı ve dinini olduğu gibi kabul etmeye başlar.
Tolstoy'un gençlik yıllarından olgunluk çağına kadar süren
Din olgusu üzerine
Dünya edebiyatının en ünlü yazarlarından Tolstoy, aslında kitabın da adından anlaşılacağı gibi bize bu eserinde Din hakkındaki fikirlerinden ve savlarından bahseder.
Kitap genel anlamıyla dinin insan ile Yaratıcı arasındaki bir araç olduğunu ahlakın da bu araçtan meydana geldiğini anlatır. Dinlerin bilinmeyen ve anlamlandırılamayan doğa olayları yüzünden açığa çıkmadığını ifade eden Tolstoy, aslında insanın hayatın anlamını ararken dinlerin açığa çıktığını ifade eder. Yazara göre insanların dine bakış açısı aslında hayatı nasıl anlamlandırdıklarını da yansıtır. Tolstoya göre dine üç farklı bakış açısı vardır. Bunlar bireysel, toplumsal ve Tanrısal bakış açısıdır. Bireysel bakış açısı şahsi çıkarları ön plana tutarken toplumsal bakış açısı ise daha çok ailenin toplumun ve milletin faydasını dikkate alır. Tolstoya göre ise asıl din Yaratıcı adına yaşanan dindir. Yani insanın eylemlerinde ve fikirlerinde, günlük hayatında sadede Yaratıcısısın rızasını gözetmesidir.
Kitap aynı zamanda günümüzde de hâlâ güncelliğini bir açıdan korumaktadır. Tolstoy özellikle din ve siyaset adamlarının sık sık dini çarpıtarak kendi çıkarları için kullandığını bunun ise gerçek din olmadığını bize anlatır. Bu tür bir davranış insanların din olgusundan soğumasına sebebiyet verir. Dinden uzaklaşmak ise Tolstoy'a göre hayatın amacını ve yaşama sevgisini tamamen kaybetmek anlamına gelir.
Tolstoya göre ahlâk ise din ile iç içe geçmiş ve onunla bütünleşmiş, ondan ayrılamaz bir bütündür. Zira insan her şeyi Yaratıcısının rızasını kazanmak maksadıyla gerçekleştirir. Bu yüzden de din olmadan ahlâk da var olamayacaktır.
Tolstoy'un bu eseri okunurken yüce dinimiz İslam ile bazı benzerlikler gösterdiğini de fark edilecektir. Din olmadan ahlak olamayacağı ve gerçekleştirilen her eylemin Allah'ın rızasını
Reklam