Nietzsche ağladığında göz yaşları salt onun için değil tüm insanlık için aktı çünkü sancılara gebe acıları insanca ,pek insancaydı...
Her birimizin içinde bizden içre bambaşka fikirlerle
"Ve o an ,içinde yazma isteğini duydun
Yazmak...Kime? Neyi?
Hep bilinmeyene yazılmaz mı?"
Yaşamak ,düşünmek, bulmak için kendini daha iyi bir mesken var mıdır dağ başından başka
Bir sarmaşık gibi birbirine dolanan,kesişen sonra apayrı istikametlere yol alan hikayeler.Evvelde,anda,sonrada yaşam bulanların koca bir kavşakta hemhal olmaları.Kumarbazın,şairin, dilencinin,
"Çölde aradığın şey çölde bulduğun şeydir."
Yok oluyoruz!
Var olmaya dair tüm bilgilerimizi yitirdik.Bedenimize hiçlik cübbesi giydirip ruhumuzu da aynı süratle boşalttık.Merhamete,aşka
Hiç bir düşünce,hiç bir inanç,hiç bir kültür"Ölüm"ü yüceltemez,onun acı suratını yumuşatamaz.O ,gerçekten korkunç bir şey.Hele de savaşlarda...
Evinde ailesiyle diri diri yakılan ,başı