Ayşegül
@_aysegl
Şu anda okuduğu kitaplar
Dorian Gray'in Portresi /Ruh sağlığınıza dikkat edin!Edebiyat
"Olmasaydı sonumuz böyle!"
Şiştt...
Sakin.
Spoiler falan vermedim.
Ama ne olur benden bu kitabı spoiler vermeden incelememi beklemeyin, yine de elimden geleni yapacağım. En son Martin Eden beni bu kadar yakmış, yıkmıştı. Ama Martin için üzülmüştüm o kitapta. Bu kitapta kime tutunduysam kaldı elimde.
Ağaca güvendim çürüdü. İnsana güvendim öldü, öldürdü, öldürüldü.
İncelememin henüz başında bir uyarım olsun: Bu kitap ruh sağlığınıza zarar verebilir. Dileklerin ulaşamayacağı yerlerde saklayın!
En son ne dilediniz hayattan hatırlıyor musunuz?
Ya da en içten dileğiniz neydi?
Gerçek olsaydı ne olurdu düşündünüz mü hiç?
Her şey çok güzel olurdu.
Hadi canım sen de!
Bir gün bir söz okumuştum ve çok hoşuma gitmişti. "Bazı şeyler yokken güzel." Bu kitaptan da şu dersi çıkardım: Bazı dilekler yalnızca dilek aşamasında kalınca güzel. İstediğimiz her şey gerçekleşse daha mutsuz olur, o yükü taşıyamazdık.
İnsanın düşünceleri yüzüne yansırmış. Çirkin düşünceler çirkin suretler doğururmuş. Ve bu suretler ele verirmiş kendini, bizi çirkin düşünenlerden korurmuş.
Dorian'a da çok haksızlık etmek istemiyorum. (İçimden beter olsun diyenleri de duymuyor değilim.) Derler ki güzellerin bahtı kara olurmuş. Dorian güzel yüzünden kaybetti belki de. Güzel yüzünün getirdiklerinden. Güzel yüzüyle edindi kendini yakacak insanları ve yine güzel yüzüyle yaktı onları. Gerçek olan dileği yine güzel yüzüyle ilgiliydi. Olmasaydı, olmayacaktı sonu böyle, ne onun ne de sonunu getirdiklerinin.
Yazıldığı dönemde birçok tartışmaya neden olmuş bir eser. Eşcinsellik bunlardan biri. Dorian'a taparcasına bağlanan erkekler var. O dönemde bunu dile getirmek bir yazar için oldukça cesur diye düşünüyorum. Şu dönemde bile öyleyken... Ve sonradan öğrendim ki eser sansüre uğramış. Orijinal hali nasıl bilmiyorum ama
Ayşegül
Martin Eden
Dorian Gray’in Portresi
Tılsımlı Deri
Hayatın Kaynağı
Bu dördündeki kahramanlar ara ara buluşmuyorlarsa ben de bir şey bilmiyorum 😬
Reklam
Dorian Gray'in Portresi /Ruh sağlığınıza dikkat edin!Edebiyat
"Olmasaydı sonumuz böyle!"
Şiştt...
Sakin.
Spoiler falan vermedim.
Ama ne olur benden bu kitabı spoiler vermeden incelememi beklemeyin, yine de elimden geleni yapacağım. En son Martin Eden beni bu kadar yakmış, yıkmıştı. Ama Martin için üzülmüştüm o kitapta. Bu kitapta kime tutunduysam kaldı elimde.
Ağaca güvendim çürüdü. İnsana güvendim öldü, öldürdü, öldürüldü.
İncelememin henüz başında bir uyarım olsun: Bu kitap ruh sağlığınıza zarar verebilir. Dileklerin ulaşamayacağı yerlerde saklayın!
En son ne dilediniz hayattan hatırlıyor musunuz?
Ya da en içten dileğiniz neydi?
Gerçek olsaydı ne olurdu düşündünüz mü hiç?
Her şey çok güzel olurdu.
Hadi canım sen de!
Bir gün bir söz okumuştum ve çok hoşuma gitmişti. "Bazı şeyler yokken güzel." Bu kitaptan da şu dersi çıkardım: Bazı dilekler yalnızca dilek aşamasında kalınca güzel. İstediğimiz her şey gerçekleşse daha mutsuz olur, o yükü taşıyamazdık.
İnsanın düşünceleri yüzüne yansırmış. Çirkin düşünceler çirkin suretler doğururmuş. Ve bu suretler ele verirmiş kendini, bizi çirkin düşünenlerden korurmuş.
Dorian'a da çok haksızlık etmek istemiyorum. (İçimden beter olsun diyenleri de duymuyor değilim.) Derler ki güzellerin bahtı kara olurmuş. Dorian güzel yüzünden kaybetti belki de. Güzel yüzünün getirdiklerinden. Güzel yüzüyle edindi kendini yakacak insanları ve yine güzel yüzüyle yaktı onları. Gerçek olan dileği yine güzel yüzüyle ilgiliydi. Olmasaydı, olmayacaktı sonu böyle, ne onun ne de sonunu getirdiklerinin.
Yazıldığı dönemde birçok tartışmaya neden olmuş bir eser. Eşcinsellik bunlardan biri. Dorian'a taparcasına bağlanan erkekler var. O dönemde bunu dile getirmek bir yazar için oldukça cesur diye düşünüyorum. Şu dönemde bile öyleyken... Ve sonradan öğrendim ki eser sansüre uğramış. Orijinal hali nasıl bilmiyorum ama
Mikail Balcı isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Henry Lord’u sevmiştim sanki
Perşembe Etkinliği... Bir cümle ile sen de eşlik et!Etkinlik
💬Okuduğun kitaptan beğendiğin bir cümleyi/alıntıyı yoruma bırak, ben de en çok beğeni alan 5 yorumu ileti haline getirip onu yazan okuru da yanında etiketleyip burada paylaşayım.
🎯Kim bilir, belki bir cümlemiz bir okurun o kitabı okumasına vesile olur...
🕰Gece saat 0️⃣0️⃣.0️⃣0️⃣'a kadar katılım sağlayabilirsiniz.
⚠️Birden fazla alıntı paylaşmanız mümkündür.
Ayşegül
Neden kimse bir yavaşlık tanrısı icat etmedi?
Zamanın Kokusu
Sisifos Söyleni
Tanrılarca, sonsuz bir döngü içerisinde bir kayayı tepeye çıkarma, aşağı salındırma ve tekrar çıkarmaya dayalı bir cezaya mahkum Sisifos’un hikayesinin, anlam arayışı içindeki insanın tekrarlayan döngüler içindeki tabiatına göz kırptığını anlıyoruz.
İz sürüş tekniğini çapraşık bulduğum bir anlatım olmakla absürdün yerine koyduğu “ uyumsuz” ifadesini de sık sık tekrarlayışı mantıklı mantıksızlığa ısındırıyor sizi.
Sisife’nin çekmeye gönüllü olduğu kayayı her itişinde kendi absürditemizin kırbacı da sırtımızda şaklıyor.
Süreç içerisinde aynı döngüye hapsolmanın taşlaştırdığı bireyler ve bizatihi toplumlar bir film şeridi gibi kayayla aşağı yuvarlanıyor, görüyorsunuz…Tekrarlara karşı insan doğasının nasırlaşmasıyla anlamsız anlam yığınları oluşturuyoruz.
Anlam içkin midir dışkın mı diye ben size sorsam?
İçeriden mi tekmelenir, dışarıdan mı neşterlenir?
Bitimsiz tekrarların içinden kaç birim anlam çıkarılır?
Sisifos’un edimindeki süreğenlik hâlâ anlam arayışı içinde olduğunu göstermez mi mesela?
Yılgınlıktan da beslenebilirlik düşüncesi beni hayli düşündürdü mesela.Acıdan erdem imbikleyen mistikleri düşündüm sonra…
Yazar; kayayı tekrar aşağı bıraktığında, aşağı düşerken yukarıda kayaya bakarak geçen o kısa evrede; “Sisifos ne düşündü”diye merak eder! Anlamımızı kendimizin var etmesi gerektiği düşüncesinin belirdiği o bir nefeslik anları fark ediyor muyuz?
Bir başka konu;
Yaşamın, yaşanmaya değip değmeyeceği yargısına varmak felsefenin temel arayışı ve bu yargıyı a priori olarak bizzat nesnel kıyaslamalar ve özellikle “ intihar” ekseninde inceliyor Camus.Hayatın anlamsızlığı ve varoluşun saçmalığı yargılarının kesişim kümesi intihar!
Akıl dışılık yakıştırmasından nesnel ve tinsel ögeler de eşit miktarda payını alırken insanın bitimsiz özlemleri ile süreğen hale
Ayşegül
Birkaç sene önce okuduğum kitabın bu müthiş yorumu kitaba tekrar çekiyor beni.