Ayşegül
@_aysegl
Şu anda okuduğu kitaplar
Mutluluğumu sizinle paylaşmaya geldim! 😊🚛
Bir "Keyifli okumalar!" alırım.
Var mı okuduklarınız, hangisinden başlamalıyım❓️
Ayşegül
Gülün Adı benim için efsane.
Tehlikeli Oyunlar olmadan olmaz.
Hepsi güzel hocam ,keyifli ve zorlu okumalarınız olsun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Voleybol oynarken tendon koptu. Daha kötü bir Öğretmenler Günü hediyesi olamazdı.
Bu günümde de yanımda kitaplar...
Hayat daha ağırdır, bütün nesnelerin ağırlığından. 
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria RilkeAyşegül
Benim de belim tutuldu,üç gündür raporluyum. Geçmiş olsun hocam.
Gerçeklik Nerede?Sosyoloji
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/Ca7g8HSt9kx
Son zamanlarda okuduklarınızın aynılığından sıkıldınız mı? Şöyle kafa açıcı, karlı havalarda yoğunlaşıp okumaya uygun, yaşadığımız gerçeklik hakkında sizi sorgulatacak bir kitap mı arıyorsunuz? O zaman 
Simülakrlar ve Simülasyon kitabı sizin için doğru bir seçim olabilir...
Dünyada yüzbinlerce okunma sayısına sahip bu kitabın ülkemizde bu kadar az ilgi görmesi üzücü olsa da pek şaşırtıcı değil. Bizi yoran kitaplara yanaşmıyoruz. Her okuduğumuzun akıcı ve sürükleyici olmasını talep ediyoruz. Kendi gerçekliğimizle kitapların anlattığı gerçekliğin eşleşmesini bekliyoruz. İşte 
Jean Baudrillard tam da bu noktada gerçekliğin yargıcı olarak devreye giriyor.
Bazı kitapların yazım tarihlerine baktığımda yazarlarına karşı "Abi dünyada ne kadar zeki ve öngörülü yazarlar varmış!!!1!1" diyorum, sizde de arada böyle bir duygu oluşuyor mu? Mesela Baudrillard bu kitabı 1981 yılında yayımlatmış ve bana göre bu inanılmaz bir durum. İçinde bulunduğumuz teknolojik köleliği, sanal gerçekliğimizin esas gerçeklik ile olan heterojen karışımını, bu gerçeklikler arasında kısılı kalmış zavallı varoluşumuzun kimlik mücadelesini bir insan henüz bunların hiçbiri gerçekleşmeden 40 yıl öncesinden nasıl bu kadar öngörülü anlatabilir? İşte düşünürlük sıfatını hak etmek tam da böyle bir şey olsa gerek...
Bu kitap konusunda işimi kolaylaştıran şeylerden biri, sosyoloji hakkında biraz da olsa altyapımın olması, 
J. G. Ballard'ın 
Çarpışma romanını önceden okumuş olmam, Paris'teki Pompidou Kültür Merkezi'ni yerinde görmüş olmam ve bunu bizzat derslerde işlemiş olmamız gibi şeyler sayılabilir. Şöyle ki eğer Çarpışma kitabını okumamışsanız direkt olarak bir bölümden hiçbir şey anlamazsınız. Aynı şekilde Paris'teki
Simülakrlar ve Simülasyon kitabı sizin için doğru bir seçim olabilir...
Dünyada yüzbinlerce okunma sayısına sahip bu kitabın ülkemizde bu kadar az ilgi görmesi üzücü olsa da pek şaşırtıcı değil. Bizi yoran kitaplara yanaşmıyoruz. Her okuduğumuzun akıcı ve sürükleyici olmasını talep ediyoruz. Kendi gerçekliğimizle kitapların anlattığı gerçekliğin eşleşmesini bekliyoruz. İşte Jean Baudrillard tam da bu noktada gerçekliğin yargıcı olarak devreye giriyor.
Bazı kitapların yazım tarihlerine baktığımda yazarlarına karşı "Abi dünyada ne kadar zeki ve öngörülü yazarlar varmış!!!1!1" diyorum, sizde de arada böyle bir duygu oluşuyor mu? Mesela Baudrillard bu kitabı 1981 yılında yayımlatmış ve bana göre bu inanılmaz bir durum. İçinde bulunduğumuz teknolojik köleliği, sanal gerçekliğimizin esas gerçeklik ile olan heterojen karışımını, bu gerçeklikler arasında kısılı kalmış zavallı varoluşumuzun kimlik mücadelesini bir insan henüz bunların hiçbiri gerçekleşmeden 40 yıl öncesinden nasıl bu kadar öngörülü anlatabilir? İşte düşünürlük sıfatını hak etmek tam da böyle bir şey olsa gerek...
Bu kitap konusunda işimi kolaylaştıran şeylerden biri, sosyoloji hakkında biraz da olsa altyapımın olması, J. G. Ballard'ın Çarpışma romanını önceden okumuş olmam, Paris'teki Pompidou Kültür Merkezi'ni yerinde görmüş olmam ve bunu bizzat derslerde işlemiş olmamız gibi şeyler sayılabilir. Şöyle ki eğer Çarpışma kitabını okumamışsanız direkt olarak bir bölümden hiçbir şey anlamazsınız. Aynı şekilde Paris'tekiAyşegül
Kitabı şimdi bitirdim ve yorumunuzu çok beğendim.
"Bir Kitabını Okudum ve Hayatım Değişti" Dediğim Tarihçi!Söyleşi
Hayatımı değiştiren kitap!
Hayatımı değiştiren film!
Hayatımı değiştiren olay!
Ne çok duyuyoruz değil mi böyle cümleleri hayatta? Peki hiç canlı örneği ile karşılaştınız mı?
Yıllar yıllar önceydi. - Tamam o kadar yaşlı değilim kabul ediyorum.- Üniversite sıralarındaydım. Çocuk Edebiyatı dersimize giren hocamız "Güneşin Çocukları" diye bir kitap tavsiye etmişti. Kitabı okuduğumda "Tamam!" dedim. "Ben yatılı bir okulda öğretmenlik yapmalı ve o yüreklere dokunmalıyım!" Ve nitekim öyle oldu. Kırk tercihim arasında birinci sıraya yazdım ve mesleğimin ilk gününden beri yatılı okulda çalışıyorum.
Şimdi neden anlattım bunu. İlk kez bir kitap orada yön vermişti hayatıma. Sabahattin Ali'nin Raif Efendi'si gibi sakin bir adamım. Daha da sakinim hatta. Değişime kapalı bir insanım. Yakın zamanda İlber Ortaylı'nın "Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabını okudum. Ülkeler görmek konusunda beni öyle cesaretlendirdi ki "Yurtdışı öğretmenlik" için başvuru yaptım ilk fırsatta. İki gün önce sınavı geçip mülakata kaldığımı öğrendim. Eğer olursa ikinci kez bir kitap ile hayatım değişmiş olacak. Hem de çok eleştirilen bir kitap ile...
Gelelim kitaba... Aslında buradan başlamam gerekirdi incelememe. Sizi buraya kadar bıktırdı, sürçi lisan ettiysem affola. Söyleşi türünde bir eser. İlk kitabı okuduysanız eğer onunla aynı düzende oluşturulmuş. Ortaylı ilk kitapta yapılan eleştirilere biraz açıklık getirmek istemiş hatta. Hani hep beraber demiştik: Bu kitap kaymak tabakaya hitap ediyor, hep yabancı ülke ve yabancı yazarlardan bahsediyor diye. Bu kitapta büyük maddi kaynaklar olmadan gezilebileceğinin, ülkemizde de gezilecek yerler olduğunun ipuçlarını vermiş İlber Hoca. Yine aynı formatta soru cevap olarak ilerliyor. İster tatlı bir sohbet olarak görün ister bir kişisel gelişim kitabı, hangi açıdan
Mikail Balcı isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Devam gibi değil ama Mîna Urgan’ın Bir Dinozorun Anıları ve Bir Dinozorun Gezileri’ni okuduktan sonra keşke daha fazla yazsaymış,dedim.