Ayşegül
@_aysegl
Şu anda okuduğu kitaplar
"Aman Tanrım, yalnızca göz önündeki şeyleri görebilen zihinlere bir şey anlatmak ne kadar sıkıcı.
edebiyatadair isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Teşekkür ederim. İlginç bir kesişme .
Reklam
Dostoyevski’nin Varoluşu…Psikoloji
Hangimiz ruhumuzun yeraltına inip
kendimizle çatışmadık ki…
Yeraltından Notlar kitabı iki bölümden oluşuyor.
1- Yeraltı Bölümü; bu bölümde anlatıcı kişinin kasvetli ruh halini, hayat hakkındaki karamsar görüşlerini, ruhunun derinliklerini, yalnızlığını, anlaşılamamasını, varoluş sancılarını, topluma yabancılaşması sonucu yalnızlığını ve iç sesi ile olan kavgasını okuyoruz.
2- Sulusepkene Dair Bölümü; bu bölümde anlatıcının yirmili yaşlarındaki yaşamı ve fikirleri yer alıyor. Buradaki olaylarla ilk bölümdeki kişinin varoluş sebeplerini okuyoruz. Anlatıcının tek derdinin diğerleri tarafından fark edilmek olduğunu ama korkuları ve cesaret edemedikleri yüzünden bir türlü yaşayamadığı ve özlem duyduğu hayatı okuyoruz.
Edebi olarak oldukça ağır bir eser, karamsar ve kasvetli, insan ruhunun derinliklerine iniyor. Metinlerde, benim gibi, karakter tahlillerini okumayı seviyorsanız, bu kitabı rahat okursunuz. Ama psikoloji ağır geliyor, olaylar olsun diyorsanız, metin biraz ağır olabilir. Zira yaz mevsiminde okunacak bir kitap değil bence.
Şöyle bir gerçek var ki, bu kitabı okumadan Dostoyevski’yi tanımak, anlamak, varlığını bilmek mümkün değil. Dostoyevski’nin ruhuna giriş kitabı, bence bu kitabıdır.
Dostoyevski’nin ruhunu anlayan bazı insanların onun hakkındaki fikirlerini buraya eklemek istiyorum
Nietzsche: Kendisinden bir şeyler öğrendiğim tek psikolog Dostoyevski olmuştur.
Freud: Dostoyevski olmasaydı eğer, psikanaliz biraz beklemek zorunda kalacaktı.
Einstein: Dostoyevski bana bütün bilim insanlarından daha fazlasını verdi, Gauss’tan bile.
Albert Camus: Suç ve Ceza’yı okuduktan sonra ilk kez, yeteneğim hakkında kesin bir kuşku duydum. Ciddi olarak, bu işten vazgeçme olasılığını ölçüp tarttım.
Cemal Süreyya: Aslında ikinci bir doğum tarihim de var benim: 1944
Ayşegül
Yazarların Dostoyevski için sözleri kısmına bayıldım. Emeğinize sağlık
Müslüman olup Nietzsche okumak veya ateist olup da İbn Sina okumak... İkisi de eşit derecede müthiş bir keyif bence.
Oğuz Aktürk isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Sabahattin Ali ve Nihal Atsız’ı peş peşe okumak da ayrı bir keyif
8/10
2021 59. kitabı
Duygu yoğunluklu bir eser, fazlasıyla özlem ve yalnızlık içeriyor. Karşısındaki yüksek bir yere çıkarıyor şairimiz, hatta hayatın anlamını ona yüklüyor. Ve bu noktada Onun olmadığı bir anda kendisi acı ve özlem içinde kalıyor. Karşısındakini gerçek üstü bir konuma koyma arzusu bir tür hayata tutunma şekli olsa gerek. Şöyle düşünebiliriz sanırım iki katlı bina inşa edip tepesinden çevreye bakmak. O yıkılırsa manzara heba olur. Ve öyle de oluyor. Kendisinin onlarca kez intihar girişiminin amacı da ölmek istemekten öte ilgiyi üstünde toplama isteği olsa gerek. Ya da var oluşunu hissedemediği anlarda ben varım diyeceği bir yöntem. Acı da olsa..
Kendisi görebildiğim kadarıyla müzisyen müzik ve şiir ilişkisini seviyor. Farklı dizelerde sıklıkla kullandığı öğelerden biri olmuş. Sarı renk yine şiirlerinde öne çıkıyor. Tanrı tanımazlığı ve dini eleştirileri zaman zaman emek sömürüsüne karşı çıkış dikkatimi çeken kısımlar arasında oldu.
Düz yazılarında- mektuplarında zaman zaman yağmurlu sokaklardan geçirse de beni yine burada sevgiliye olan aşırı özlem. Ya da aşırılık bir yerden sonra tekrara dönüştü ve aynı yemekten yediğim üçüncü tabak hissi ve doygunluk tadın yitimine neden oldu.
Bir orman yangınıydı dudakların
Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar
Ben sevilmediğimden böyle çirkinim
Yüzümde beş bıçak yarası var
Bir de sen vur
Hangi perdeyi aralasak gece
Kahrolası zamanın ortasında
Ölüler susmasını bilmeli
Seven zalimdir biliyorsun
Dizeleri ise en çok beğendiğim dizleri arasında yer aldı. Kitaplı, şiirli günler dilerim.
Ayşegül
Sahibini Arayan Mektuplar takıntımızdır.
Reklam