"Zengin erkek arkadaşlarım ,zengin erkek sevgililerim oldu; önce ben onları aradım, daha sonra da onlar beni aradılar, çünkü-bilmem farkına vardın mı hiç?- çok güzeldim. Kendimi verdiğim her erkek bana bağlanıyordu ,hepsi bana teşekkür ettiler, bana bağlandılar ,beni sevdiler-yalnızca sen, evet sevgilim ,yalnızca sen beni sevmedin!"
"Hiçbir şey olmuyordu.
İnsan bekliyor,bekliyor,bekliyordu,düşünüyor,düşünüyor,düşünüyordu,şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu.Yalnız.Yalnız."
"O oturuyor, elinde bir kalem tutuyor ve yazacak bir şey bulamıyordu. Ben de pencerenin bir kenarında beynimde bir sürü fikirle oturuyor ama elimde kalem tutamıyordum."
"Ne fark ederdi ki zaten? Herkes ölüyordu nasıl olsa; iyisi de kötüsü de, güçlüsü de zayıfı da, hayata dört elle sarılanı da yaşamı aşağılayanı da... Herkes göçüp gidiyordu. Her şey göçüp gidiyordu."