Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da yalnız o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır.
Reklam
Yalnız kalmak, terk edilmek, unutulmak... Bunların hangisinden daha çok korkuyorum?
Belki de unutulmak en kötüsü.Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam.Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi...En kötüsü de beni unutan kişiye öfkelenmem söz konusu bile olamaz, çünkü o bunu bilerek yapmamıştır ki.
Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan...
Dışından anlaşılmaz.
Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan...
Paylaşılmaz.
Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
Reklam