Aşk her şeyden evvel bir hissi alışkanlıktır. Gözlerimiz belki bir güzelin yüzüne alışır; muhayyilemiz belli bir hava içinde sarılı kalır; kalbimiz yalnız bir sesin, bir ismin tiryakisi olur ve işte bunu değiştirmek zorunluluğu başgösterince insan kendini çırılçıplak soyulup evinden sokağa atılmış kimsesiz avare yaşamaya mahkûm olmuş hisseder.