Eymen Dila Dede
@_edd
null
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tam sevdiğim insan azdır. Haklarında iyi düşündüğüm insanlarsa daha az...Memnuniyetim, ne kadar insan tanırsam o oranda azalıyor. Her günüm bana insan karakterinin iradesizliği hakkındaki düşüncemi ve gösterişe aldanıp kimseye fazla güvenmememi öğretiyor.
“Hayat, bir parça nakış işlemesine benzetilebilir. Hayatının ilk yarısındaki herkes, işlemenin ön tarafını görür; ikinci yarısında ise tersini. İkinci yarısı o kadar güzel değildir ama daha öğreticidir, çünkü iplerin birbirine nasıl bağlandığını görmemizi sağlar.”
“İş, endişe, didinme ve sıkıntı neredeyse herkesi hayatları boyunca etkiler. Ama her arzu ortaya çıkar çıkmaz doyurulursa insanlar hayatlarını nasıl meşgul edip zamanlarını nasıl geçirirler? İnsan ırkının her şeyin otomatik olarak yetiştiği ve güvercinlerin rosto yapılmış olarak uçtuğu bir Ütopya’ya götürüldüğünü düşünün; herkesin sevgilisini hemen bulduğu ve elinde tutmakta zorluk çekmediği bir yere; o zaman insanlar can sıkıntısından ölür ya da kendilerini asardı; ya da dövüşür birbirlerini gırtlaklar ve öldürür ve dolayısıyla da kendilerine şu anda doğa tarafından verilenden daha büyük bir acı verirlerdi”
Deyin ki ona, bu felaket bir gün geçer elbet. Yağmur yağar, Nil taşar, toprak ürün verir yeniden. Bitmeyecek olan, dünyanın son gününe değin yaşayacak olan; iyi bir hatıradır. Dahası, o hatıra ile insanın öbür dünyası aydınlanır. Kim ki dar zamanda el uzatır muhtaç olanlara, el uzatmış demektir kendi yarınına. Çünkü düşenin dostu her şeyin üzerindeki Rabbimdir ve Rabbim düşene dost olana da mutlaka dost olunmasını isteyendir..
