asude
@_edusa_
Ama belki bir gün...
Kendi içim...
21 Mart
257 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir İnceleyememe*1000Kitap
Puan vermedi·416 syf.·
2022 6. kitabı
Yalnızız...
Evet, öyleyiz.. Her ne kadar kendimize bile itiraf etmekten çekinsek de, yanımızda yüzlerce kişiden oluşan kalabalıklar mevcud olsa bile, sırılsıklam, baştan aşağı, eni konu Yalnızız..
Yalnızız Çünkü; insanların birbirine baktığı ama görmediği, birbirlerinin feryadını duyduğu ama dinlemeye tenezzül dahi etmediği, birbirleri ile konuştukları hâlde anlaşamadıkları, susmayı bile beceremedikleri iğrenç bir çağa hapsolmuş durumdayız. Biz yalnız olmayacağız da kim olacak?
İşte Peyami Safa da bu yalnızlığımızı; yılların verdiği tecrübelere dayanarak yapmış olduğu psikolojik tahliller, harikulâde denilebilecek ruhî betimlemeler ile birrrrrlikte doğnaaattt [ayy pardon karıştı biraz :) ] ile birlikte çağımızın sorunlarını (mesela az önceki doğnaaat tarzı insanlar) çözümleri ile beraber bize sunuyor. Ve bunların hepsini romanda yer alan Samim isimli karakterin kurmuş olduğu Simeranya isimli ütopya sayesinde başarıyor..
Kitabımızın tüm karakterleri aynı şehirde hatta aynı evde yaşamalarına, birbirleri ile sürekli ilişki içerisinde olmalarına rağmen, birbirlerine bir o kadar yabancı ve bir o kadar da kendi dünyalarına hapsolmuş durumdalar ki..
Romanın tamamına Madde-Mana, Şark-Garp, Hayat-Ölüm, Sevgi-Nefret gibi zıt kavramlara dair güzel tanımlamalar ve aslında bunların zıtlık değil de birbirlerini tamamlayıcı parçalar olduğuna dair güzel düşünce tohumları serpilmiş durumda...
Sizi sizden daha iyi tanımlayacak, yalnızlığınıza bir nebze olsun anlam katacak bir kitap olduğunu düşünüyorum...
Yaşanılası bir dünya..
Son olarak kitaptan bir cümle bırakacak olursam:
Arşı geç, ferşi atla, sidreyi aş
Gör ne var maverada ibrethiz.
Kitapla kalın ki "yalnız" kalmayasınız :)
Reklam
Puan vermedi·152 syf.·
2021 21. kitabı
Geçen gün Hayvan Çiftliği kitabını okudum ama kitap olduğunu fark edemedim.. O kadar alışkındım ki hikayeye kendi hayatımı ikinciye yaşıyor gibi hissettim..
Normalde incelemelerimde kitapları okumayın; yaşayın derim ama bu sefer yaşadıklarınızı okuyacağınız için ne demem gerektiğini bilemiyorum...
Öncelikle George Orwell'a tebriklerimi sunuyor, sonrasında ise kâhin olup olmadığını sormak istiyorum... Yatırım tavsiyesi vermek isterse eğer ben buradayım... :)
Neyse onu bunu bırakalım da...
Günümüz dünyasını hatta direkt olarak günümüz Türkiyesini bu kadar açık ve yalın bir dilde anlatması gerçekten hayranlık verici...
Kitabı okuyun, okutturun; anlayın, anlattırın...
Ve son olarak kitabın en can alıcı cümlesini buraya bırakmak istiyorum;
"BÜTÜN HAYVANLAR EŞİTTİR AMA BAZI HAYVANLAR ÖBÜRLERİNDEN DAHA EŞİTTİR..."
Puan vermedi·114 syf.·
2021 19. kitabı
Yabancı...
Okurken çok keyif aldığım, sade bir dile sahip, güzel bir kitaptı ki böyle olmasa da "birdi" Yabancı için...
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki; tamamen olay örgüsünün etrafında kurulmuş bir öykü okumak istiyor ve kesin sonuçlar arıyorsanız maalesef...
Ama "Dur bi saniye, her kitap bir şansı hak eder.." diyorsanız o zaman Yabancı'yı tanıyamamaya doyamayacaksınız...
Bırakın hayatındaki insanlara, kendi hayatına hatta kendisine bile yabancı bir adamın; kendisi için pek de mühim olmayan hayat hikayesini, zaten hiç yaşamamış olduğundan ötürü kendi ölümüne bile nasıl da yabancı olabildiğine şaşıracak, hatta bir süre sonra ona hak vereceksiniz...
Zira o ziyadesiyle haklı.. "İnsan her şeye alışır.." Fakat insan alıştığı her şeyi nasıl da yok sayar? Ya da alışmak durumunda kalacağı tüm yeniliklere karşı nasıl bu kadar fütursuz olabilir ki?
Bu konu her ne kadar bizim için kafa karıştırıcı olsa da Yabancı için hiç bir şey ifade etmiyordu... Ne annesinin ölümü, ne kız arkadaşının evlilik teklifi, ne bir insanı canice katledişi, ne de idam kararı... Bunlar önemsizdi.. Belki de önemliydi ama onun için ikisi de birdi sonuçta...
Aslında hiç bir sebebi olmadığı hâlde bir insanı öldürmüş, fazlasıyla suçlu bir insandı... Ama o bu durumdan dolayı hiç pişmanlık duymuyordu... Ki savcı bu durumu çok olağan karşılıyordu çünkü annesinin ölümünde tek damla göz yaşı dökmeyen, umursamaz bir tavırla sütlü kahve ve sigara keyfi yapan bir adam için çok da şaşırılacak bir durum olmasa gerekti...
Yabancının suçu bir insan öldürmek miydi? Yoksa annesinin ölümüne ağlamayacak kadar katı yürekli olmak mı? Bunu kimse sorgulamıyordu sorgulayan olursa da susturuluyordu zaten kolaylıkla.. Çünkü, alışılmış olan şeyler vardı. Yabancı ise bunların çok çok uzağındaydı. Niyeti
Puan vermedi·172 syf.·
2021 18. kitabı
Merhaba Mutevazı Okuyucularım :)
Otomatik Portakal
İsmini okuduğumda gerçekten dehşet ilginç gelmişti ve kitabın ismi ile konusu arasındaki zımbırtı da bir hayli ilginç kardeşlerim. Ve benim dehşet hoşuma gitti doğrusu...
Öncelikle yazar kitapta ağır bir dil kullanıyor. Ağır derken bildiğimiz argo yani.. Ama kitap 1. ağızdan
yazıldığı ve yazarın dünyası bambaşka bir atmosfere sahip olduğu için bu dili kullanmak kaçınılmaz geliyor bana falan...
Öncelikle kahramanımız Alex 15 yaşında ve gerçekten iyi(leştirilmesi) gereken bir çocuk falan... Kendi deyimiyle kankalarının ihanetine uğradığından mütevellit aynasızlar bunu dehşet enseliyor. Ve 2 yıllık bir hapis cezasının ardından hükümet tarafından denek seçiliyor filan... İyi bir insan olabilmek için 2 hafta tedavi (!) görüyor.. Ama ne tedavi... Bildiğiniz bok püsür :)
Derken kitap size iyinin (!) ne kadar kötü olabileceğini dehşet bir şekilde anlatıyor....
Bana kalırsa asla zaman kaybı olmayan, dehşet olmasa bile verdiği zımbırtılarla işinizi görücek bir kitap filan..
Dehşet Okumalar :)
Puan vermedi·126 syf.·
2021 17. kitabı
Bir kitaptan çok daha fazlasıydı.. Öyle derindi ki boğulmamak için nefesimi tutmak zorunda kaldım...
Lennie ve George herkesin yapayalnız olduğu bu dünyada, bir yalnızlığı paylaşmayı başaran nadir dostlardan... Herkesin meçhule sürüklendiği bu dünyada bir toprak parçasına sığınmak isteyen iki işçi...
Lennie dev bir çocuk.. Tamamen sevgi dolu.. Lâkin bir sorun var ki haddinden fazla olan her şey gibi bu da zıttına dönüşüyor... Ve insanı yaşatan tek duygu, Lennie'nin ellerinde öldüren bir duygu oluveriyor...
Daha kötüsü de Lennie bunun farkında bile değil.. Ama George farkında.. Keşke olmasaydı. Bir şeylerin farkında olmak bazen iyi hissettirmiyor, ama elden ne gelir...
Bir tavsiye üzerine başladığım bu kitap mı içimi okudu yoksa ben mi kitabı okudum hâlâ çözebilmiş değilim...
Velhâsıl kelam kitabı okumayın, yaşayın... :)
Reklam