D.Çakır
@_ehveniser_
Zekanın tavırlarını efendileştirmek için okumak zorundayız...
Cemil Meriç
{ BİBLİYOFİL }
Laborant
Uludağ
Ben hâlâ avare!
289 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Gördüğü halde görmeyen tüm körlere..1000Kitap
Puan vermedi·331 syf.·
2020 10. kitabı
Adı bilinmeyen bir ülkede arabasının direksiyonunda ansızın bir adam kör olur. Bu körlük bizim bildiğimiz körlüğe benzemez. Çünkü adam karanlığa değil beyazlığa gömülür. Ve bu körlüğün normal körlükten bir farkı daha vardır; bulaşıcı olması..
Bu durum yöneticileri korkutur ve körleri hemen eski bir akıl hastanesinde karantinaya alırlar. Körlere karantina boyunca iyi bir şekilde bakılacaklarına söz verilir. Lakin bu sözler tutulmaz zaten verilmeyen sağlıkçıların yanında bir de yiyecek sıkıntısı başlar. Pisliğin, açlığın, zorbalığın önsürdüğü karantina artık onlar için cehennem haline döner. Bu durum şuan dünyaca içinde bulunduğumuz virüs ile savaşımıza benziyor. Tıpkı Çin'in halkının kapısına mühürler vurması gibi ya da ABD'nin virüsten ölenlerin cesedini sokaklara atması gibi...
Kitaplar bizlerin gerçek dünyadan kaçıp düşlediğimiz dünyayı tasarladığımız bir sığınaktır. Fakat kötülük o kadar çok sarmış ki dört yanımızı kendi tasarladığımız sığınağın içine bile sızdırabiliyoruz. İşte asıl körlük tasarladığımız sığınağa bile kötülük sızdırmak da olduğumuz bir dünyada yaşamaktır. Asıl körlük vicdanımızı görmemek, yok saymaktır.
Yazarın da dediği gibi çocukken körlüğün nasıl olduğunu hissedebilmek için gözlerimizi kapatıp yürürdük. Eminim ki insanlar bu kitabı okuyunca bir kez daha bu deneyimi gerçekleştirecektir; tıpkı benim gibi...Gözlerimi kapattığım ilk anda aklıma bir daha kitap okuyamanın acısı düştü ve bir kez daha bu acıyı yaşayan tüm insanlara sabır diledim. Ve en iyi yazarlar empati yapan ve yaptıran insanlardır. Saramago gibi..
Kaybetmeye alıştıkça daha çok özgürleşiyor insan.
Sayfa 491
NewtonBilim
"Dünyaya nasıl göründüğümü bilmiyorum ama ben kendimi, henüz keşfedilmemiş gerçeklerle dolu bir okyanusun kıyısında oynayan, düzgün bir çakıl taşı ya da güzel bir deniz kabuğu bulduğunda sevinen bir çocuk gibi görüyorum."
- İsaac Newton
Aslında Deniz kıyısını hiç görmeyen, hayal gücüyle sonsuza dek yolculuk yapsa da gerçek hayatta sadece 240 kilometre gidebilen bir insan olarak İsaac Newton herkesin ufkunu genişletti.
Sayfa 105
