Hayvanların duygularından emindim, çünkü yalan söylemeyecek kadar saftılar. Ama insan denen o ölümlü mahluk her türlü belanın, her türlü melanetin kaynağıydı. Kahramanına da, hainine de, cesuruna da, korkağına da asla güvenilmezdi. Birbirlerine yaptıkları kötülükler yetmezmiş gibi kurdundan kuzusuna çiçeğinden ağacına her türlü canlıya zarar vermekten çekinmezlerdi. Ne çekinmesi bu kötülükten zevk alırlardı.