Bir çocuğumuz oldu, onu büyüttük, hayat baştan başlıyor sandım, bana bahşedilenden daha aydınlık, daha mutlu bir yaşantım olacağını, ölmeyeceğimi sandım... Şimdi o geceler benden uzaklaşıp başka adamların koynuna giriyor. Yalnız ölüp gideceğim... Bir başıma... Zira onlar için çoktan öldüm. Tanrım... Tanrım... hiç bu kadar yalnız olmamıştım...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kabus
Yıllardır aynı yatakta aynı nefesi soluduk... Ve şimdi, şimdi nerede? Yüzünü artık tanıyamıyorum... Benimle bir yabancı gibi konuşuyor ve asla hayatımı düşünmüyor, hislerimi, acılarımı ve düşüncelerimi. Her geçen yıl birbirimize daha fazla yabancılaşıyoruz. Nereye gitti, nereye?
Ama ona yardımcı olacak kimse yoktu, kimse... Onunsa diğer odaya gidecek ya da zile basacak kadar gücü yoktu.
Daha fazla sorma lütfen, ama inan bana, dayanamıyorum... Yapamıyorum. Bir kez benim için bir şey yap, sadece bir kez...
Üzülüyorum bu adama
Oysa Erna ve annesi, benim tek kelime Fransızca bilmediğimi biliyor, en azından komik duruma düşmemem için bana soru sormuyorlar. Beni önemsemiyorlar, umurlarında değilim; rahatsızlık veren bir varlık, sinir bozucu, rahatsızlık verici biriyim...