Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
//_ÖzdemirAsaf_//
Reklam
Uzunoluk Olayı (31 Ekim 1919)
Birkaç Fransız askerinin önüne düşerek onlara çarşıyı gezdirmek için Uzunoluk’a gelen Ermeni gönüllüleri o civardaki hamamdan çıkan kadınları görerek kadınlara sarkıntılık etmişler ve kadınların peçelerini yırtarak birkaçının bayılmasına ve ötekilerinin de bağırarak kaçışmalarına neden olmuşlardır. Bunları korumak isteyen civar kahvelerdeki Türklerden ikisini de yaralamışlardır.
O sırada sütçülük yapan ve “Sütçü İmam” adıyla anılan bir ihtiyar, kadınlara taarruz eden ve erkekleri yaralayan birkaç azgın Ermeni’yi tabancasıyla vurup oradan kaçarak gözden kaybolmuştur. Maraş’ın kurtuluşunda önder olan ve bugün Maraşlıların gönüllerinde yaşayan bu kahramanın Maraş’ta yapılmış bir anıtı bulunmaktadır.
1 Kasım 1919 günü Zeytinlik’te boğazlanmış ve parça parça edilmiş bir Türk genci bulunmuştur. Tiyetlioğlu Kadir adındaki bu genç, yakalanamayan Sütçü İmam’ın dayısının oğlu idi ve Maraş’ın ilk şehidi olmuştur.
Düşünmek, hayatı ne karmaşık bir duruma sokuyor.
Bir cümle kaldı yalnız aklımda:
"Güzel bir gün ve ben yaşıyorum."
Oğuz Atay
Reklam