Yazmakta çok zorlandım...
"Hayır," diye cevap verdi bu sefer buz gibi bir sesle, "ben senin annen değilim. Sadece seni doğuran kadınım. Hem de çok şanssız bir kadınım. Çünkü bazı kadınlar tecavüze uğradıktan sonra öldürülecek kadar şanslıydı. Ne yazık ki ben o şanslı kadınlardan olmadım. Çünkü ölemedim."
"Sonunda limana döner bütün filolar,
bütün trenler soluk soluğa koşarlar gara;
ben hepsinden çok daha hızlı koşarım sana
büyük bir aşkla sevdiğim için..."
Vladimir Mayakovski
"Unutma," dedi ciddi bir ses tonuyla, "ya onlardan biri olacaksın ya da bambaşka birine dönüşeceksin. Ha... ayrıca bir şey daha var. Bazen acının muhteşem bir bilgi olabileceğini, dolayısıyla bu acıyı bilgiye nasıl dönüştürebileceğini de öğrenmelisin. Çünkü bunu öğrenmek senin değerini gösterecek bundan sonraki yaşamında. Ve bunu öğrendiğinde ben yanında olacağım. Söz veriyorum sana, yanında olacağım..."
Eğer Amina, Suada, Meyra, Diba ve binlercesi, kadın değil de hayvan olsaydı acaba bu acıları çekerler miydi yine de? İnsanlık diye yücelttiğimiz şey meğerse ne aşağılayıcı bir şeymiş! Sahi ya... Bu soykırım olurken bu kadar dinin yeryüzündeki temsilcileri ne yapıyordu acaba?
