dēraito
@_kageiz
2 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mükemmel olmayan yaşamlarımızda boşa harcanmış zamanların da yeri önemli değil midir? Eğer bu mükemmel olmayan yaşamlarımızdan tüm bu boşa harcanmışlıkları çıkaracak olursak, yaşamlarımız mükemmel olmama özelliğini bile yitiriverir.
Sayfa 12 - 22. Baskı - Ekim 2016, Çeviren: Ali Volkan Erdemir, Doğan Kitap.
Son vapurTürk Edebiyatı
Güvertenin ön tarafındayız. Yakınımızda kimseler yok. Başlarımız birbirine dayalı. Rüzgâr onun saçlarını benimkilerine, teninin kokusunu denizinkine karıştırıyor. Gözlerim kapalı. İki eli de avuçlarımda. Sıkıyorum. Başını hafifçe çekiyor ve yan bakışlarıyla gözlerimi arayarak gülümsüyor. Yüzünde; müşterek bir rüya anının dalgınlık izleri yerine, ağır düşüncelerden gelen bir dehşet intibaı var. Bir korku sarayının simsiyah koridorlarında dolaşan yalnız ve mahpus bir kraliçe gibi gözleri karanlığı emiyor, büsbütün irileşiyor ve güzelleşiyor. Ben onun münzevi kalbine uzaklardan seslenmek için, kulaklarının içine en güzel hislerimi fısıldıyorum. Sonra dudaklarımı yanaklarının üstüne koyuyorum. Yüzü yanıyor, o kadar yanıyor ki, biraz sonra kül olup dağılmasından korkuyorum. Sonra ince bir ıslaklık. Hafif bir titreme. Gözlerinin içine bakıyorum. Karanlık; ve soruyorum:
- Ağlıyor musun?
Gözlerini yumuyor.
Sayfa 27 - Ötüken, 50. basım. Tashih: Abdullah Ezik
“Şimdiye dek yazdıysan yazmak istediğin içindi. Yazmak istemiyorsan, yazman gerekmez. Roman yazmayı bıraktın diye bir köyü yakıp kül etmiş falan değilsin. Bir gemiyi batırmış da değilsin. Gelgit akıntılarının yönünü değiştirmiş de değilsin. Devrimi beş yıl geciktirmiş de değilsin. Kimse senin yaptığını ihanet olarak adlandırmaz bence.”
Sayfa 72 - 22. Baskı - Ekim 2016, Çeviren: Ali Volkan Erdemir, Doğan Kitap.
Şimdi biraz kendimden söz edeyim.
Ancak ne zaman kendimden söz etmeye başlasam aklım karışır: “Ben kimim?” varoluşsal sorusuyla kaçınılmaz şekilde klasik paradoksun ayaklandığını hissederim. Diğer bir deyişle, sade bir bilgi birikimi üzerinden söylersem, benim hakkımda benden daha fazlasını anlatabilecek birisi bu dünyanın hiçbir yerinde yok. Ancak ben kendimi anlatırken, anlatılan benin bazı özellikleri kaçınılmaz olarak anlatıcı ben tarafından -değer yargısı, algı derecesi, gözlem yeteneği, çeşitli gerçekçi çıkarımlar açısından- seçilip ayıklanacak. Öyle olunca da, anlatılan “ben” aslında ne kadar nesnel gerçekliği yansıtacak acaba? Buna çok takılıyorum. Aslında çok eskiden beri aklımı kurcalıyor da diyebilirim.
Sayfa 64 - 22. Baskı - Ekim 2016, Çeviren: Ali Volkan Erdemir, Doğan Kitap.
Sumire, özellikle şu kısmı seviyordu:1000Kitap
İnsan yaşamında bir kez olsun vahşi tabiatın içine karışmalı, ne kadar sıkıcı olursa olsun sağlıklı bir tek başınalığı deneyimlemeli. Tamamıyla kendine bel bağlamak zorunda olduğunu keşfedip, sonrasında kendi içindeki gerçeği, içinde gizlenmiş gücü öğrenmeli.
Sayfa 13 - 22. Baskı - Ekim 2016, Çeviren: Ali Volkan Erdemir, Doğan Kitap.