Bir kimse zamanının çoğunu yalnız geçiriyorsa, insanlar onun başarısız olduğunu düşünme eğilimindedirler. Çünkü akılları, yalnız kalmayı seçebileceğini anlamaz.
Saatlerin, günlerin ve yılların kontrolümüz dışında elimizden kayıp gittiğini hissediyoruz. Bu hızlı gidişin bizi ölüme yaklaştırdığının bilincindeyiz. Zamanını lüzumsuz şeylerle heba edenler, arkasında hiçbir iş bırakmayanlar geriye kendilerine şöyle bir baktıklarında garip bir his duyumsarlar. Yıllar onlara boş ve üryan görünür, çünkü başarılarını taçlandıracak hiçbir anıya sahip değildir hafızaları.
•İktibâs