Mikail buna şöyle cevap verdi:
"Hayatı ne çok sev ne de ondan nefret et ama iyi yaşa; ne kadar yaşayacağına Tanrı karar verir; şimdi başka bir manzara görmeye hazırlan."
İnsan, dünyaya tek başına geldiği gibi dünyadan da tek başına gider. Gelişi ve gidişi bu dereceye bağımsız olan bu iki ayaklı yaratık, beşikle mezar arasında ki hayatında tek başına yaşayamaz. Zaten onun bütün saadet ve ıstırap kaynağı teklik ve beraberlik çekişmesinden çıkmıyor mu? Mukadderini bir heybe gibi yüklenmiş olan insan, mukadderleri hep böyle olan diğer insanlarla beraber olmaktan hem kurtulmak ister, hem de onlarsız yaşamaya muktedir olamaz.