Aslında kitabı okurken başta hiçbir şey beklemeyerek okumaya başladım ama kitabı okudukça ister istemez beklentiler ortaya çıktı. Ahmet Cemil'in hayatına, acılarına, dertlerine ortak oldukça aslında pek de kolay atlatılabilecek şeyler yaşamadığını fark ettim ve bir anda gözümde arşa çıktı. Tabi ki sinirlendiğim ve kitabı bıraktığım oldu ama tekrar açınca sayfalarını aslında sürükleyici bir kitap olduğunu fark ettim ve Ahmet Cemil'in yeniden bir başlangıç yapmasını, tüm acılarını, sitemlerini geride bırakıp annesiyle yeni bir hayata başlamasını istedim ve öylede olacaktır muhtemelen. Lamia ve İkbale üzüldüm. Aslında İkbal bunların hiçbirini hak etmemişti. Lamia'ya gelince bazen çok sinirimi bozdu, Ahmet Cemili sevmiş gibiydi gibisi fazla sevmişti bence ama onu arkadaş olarak veya bir abi olarak da görmüş olabilir de. Kısaca bence güzel bir kitaptı ben kitap hakkında hiçbir şey bilmezken başladım biraz geç bitirdim ama gerçekten güzeldi...