Labirentkent’ten çıkmak kesinlikle yasak değildi. Tam tersine, bunu başaran kişiye bir kahraman, kutsanmış biri gözüyle bakılır, efsanesi yıllarca anlatılırdı. Fakat bunu başarmak yalnızca mutlu olanlara mahsustu. Her Labirentkent sakinini bağlayan kanunlar birer paradokstu ve değiştirilemezlerdi. En önemlilerinden biri şöyleydi: Labirentten ayrılanlar mutlu olabilir ancak yalnızca mutlu olanlar labirentten çıkabilir.
Ama mutluların sayısı bin yıldır çok azdı.
Bugün herkesin bildiği “mola” kelimesi Latincede hububat veya gıda demektir. Halbuki ara verme manasına kullanılmaktadır. Kelimenin bu manada yerleşmesinin sebebi, vaktiyle Roma’da papazların ayinlerden sonra takdis edilmiş hububatı kurban edilecek hayvanların başı üzerinde serpmesidir.