Hacer Kylp
@_monnarosa
Rüzgarla sürüklenen bir küçük yaprak
66 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gece gündüz demeden sayfalarca okuduğu çocukluk dönemlerindeki gibi, okumak istediği kitapları yanına yığıp kimi zaman kıkır kıkır gülerek kimi zamansa kendini kaptırmış bir ifadeyle romanların dünyasına dalıyordu. Annesinin, "Gel de yemek ye" diyen sesinin bir kulağından girip öbür kulağından çıkışını, açlığını unutarak gözleri ağrıyana kadar okumanın verdiği neşeyi anımsadı. Uzun zaman boyunca mahrum kaldığı bu mutluluğu tekrar yakalarsa, her şeye yeniden başlayabileceğini düşündü.
İman, en büyük ihtiyaçtır. Daima tekrar eden bir ihtiyaç. İman; iman ettim ya, bu iş tamam oldu, şimdi de başka işlere bakabilirim, diye düşünülebilecek derecede basit bir mesele değildir. Vaktin bir kısmını düzenli olarak ona ayırmaya, onu kuvvetlendirmek için her gün, her saat çaba sarf etmeye layık bir fazilettir.
Sahabe-i kiram hazretleri, birbirlerine rastladıkları vakit, "Gel, beraber yeniden iman edelim." der, bir yerde oturup hemen imanla alakalı şeyler konuşmaya dururlarmış.
