DOĞANIN EŞSİZ GÖRÜNTÜSÜ
Gökyüzünde bulutların kurşuni bir renge büründüğü, doğanın kendini sessizliğin ritmine teslim ettiği bir pazar sabahı...
Yaz mevsimi, neşeli cıvıltılarını serin bir esintiye bırakmıştı...
Rüzgar, ağaçların dallarında sararmış son yaprak tanelerini toprağa dökmeye başlıyordu. Bu muazzam görüntünün seyrine daldığım vakit inceden yağmurun çiseleyen damlaları pencerenin kenarına doluşuyordu. Akan her damla içimde tarif edemediğim bir hüzün uyandırsada bu hüzün garip bir huzurla içime doluyordu. Doğanın bu eşsiz görüntüsü ruhumdaki karmaşayı dindiren en güzel melodi olarak içime işlemişti âdeta...
Palto giymeye üşenirken bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben? İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam. Sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım?