elif
@_nefelibata
31 Mart 2000
54 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kuş Koysunlar Yoluna
Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu.
Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş.
Nilgün Marmara
Reklam
Ama ruh halimi hissetmeye çalış; oradaki her şeye, önünde seni binlerce kez beklediğim apartman kapısına, adımlarına daima kulak kabarttığım, seni ilk gördüğüm merdivenlere, tüm ruhumla abandığım kapı dürbününe, kapının önünde duran, hatta bir kere üstünde diz çöktüğüm paspasa, pusuya yattığım yerden tıkırtısını duyduğum an beni ayağa fırlatan anahtara da adeta sinmişti tutkum, hepsi de çocukluğumun, özlemimin bir simgesiydi. Bütün çocukluğum, bütün tutkum o birkaç metrelik yere yuvalanmıştı, benim tüm hayatım oradaydı ve şimdi bir fırtına gibi üstüme çökmüştü, çünkü her şey, her şey tamamına ermişti, çünkü ben seninleydim, yanında yürüyordum, ben seninle, bizim apartmanımızda. Düşünsene -kulağa banal geliyor ama başka türlü nasıl ifade edebileceğimi bilmiyorum- tüm gerçeklik, benim o ruhsuz gündelik hayatım senin kapının önünde son buluyor, ondan sonra çocuğun sihirli dünyası, Alaaddin'in diyarı başlıyordu; eşiğinden şimdi sendeleyerek geçtiğim o kapıya alev alev gözlerle binlerce kez baktığımı düşünürsen, ruhumu allak bullak eden o anların beni nerelere götürdüğünü tahmin edebilirsin, ama sadece tahmin edebilirsin, asla tam olarak bilemezsin sevgilim!
Daima etrafındaydım, daima heyecan içinde, hareket halindeydim; ama sen, hep cebinde taşıdığın, karanlıkta senin saatlerini sabırla sayıp ölçen, yollarında sana duyulamayan kalp atışlarıyla eşlik eden, saniyelerin milyonlarca tik takında sadece bir kez alelacele göz attığın saatinin zembereğinin gerilimini hissetmediğin gibi benim gerilimimi de hissetmedin.
Reklam