Nisa Sabancı
@_nisarima_
5 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
"Sanki bütün hayatım boyunca yanlış melodiyle dans edip durmuşum."
Şimdi kimseyi düşünmüyorum, sözcükleri bulmak için bile çabalamıyorum. Kimi zaman hızlı, kimi zaman yavaş bir şeyler akıyor içimde: Dokunmuyorum, bırakıyorum gitsin.
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır.
Sayfa 51
Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum.Kendi kendime karşı borçlandım.Kendime vadettiğim şeyleri
yapamazsam utancımdan aynaya
bakamayacağım.
Sayfa 110
"Yalnızım, evet yalnızız. Yani bak, büyük kalabalıkların ortasında, insan denilen sosyal varlık kendi iç dünyasının mahpusu halinde, şifasız bir yalnızlığa mahkum... Yalnızım, evet herkes yalnızdır, yalnızız. Bütün ihtilaflarımızda yalnızlıklarımız çarpışıyor. Hattâ kendi kendimizle mücadelelerimizde bile kendilerimiz -Çünkü bak, ‘kendi’ var içimizde- birbirine karşı yalnızdır.”
