NG
@_nrcn
Yaşam, okunması gereken kitapları okumaya yetmiyor.
90 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ben, seni yirmi yazdır bekliyorum ;aylı gecelerde seslendim sana ;sen üzgün olduğun zamanlar ben ağladım burada , ve sen uykulara dalınca ben tatlı rüyalar üfledim uykularına..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Fransız edebiyatının ve romantik akımının mihenk taşı denilebilecek Victor Hugo, kitabın adından da anlaşılacağı üzere bir mahkumun idamını ele alarak konuyu kendi duygu süzgecinden geçirerek bizlere başarılı bir şekilde sunmuş.
Realist yazarları okumayı daha çok seven biri olarak bana romantik akımını sevdiren Victor Hugo'yu ilk olarak "Sefiller" kitabıyla tanımış ve düşüncelerine üslubuna hayran kalmıştım.
Toplumsal sorunları işlemeyi seven Hugo, bu kitabında da toplumu yakından ilgilendiren bir konu olan "idam" ı ele almış. Kitabı daha okumadan kitabın sonunda ne olacağını biliyoruz kitabın adından mütevellit.
Sosyolojik, psikolojik ve yer yer siyasi bir kitap olmasından sebep genel bir okura hitap ettiğini düşündüğüm bir kitap. Hugo idam cezasına karşı çıkıyor buna sebep olarak da haksız infazların yapılmasını, infaz edilen kişinin ardında kalanların yaşadığı sosyopsikolojik sıkıntıları, toplumun bu konuyu artık amacından saptırarak algılmasını gösteriyor.
Ona göre suçlular infaz edileceğine topluma kazandırılacak alternatif çözümlere gidilmeli. İdam konusu geniş yelpazeli bir konu olmasından mütevellit ben kitabı okuyan kişinin Hugo'nun bazı fikirlerine katılmayacağını düşünüyorum.
"İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar."
Sayfa 7 - İş Bankası Kültür Yayınları
Nerde O Eski Çocukluklar1000Kitap
Olay Macaristan'ın Budapeşte'sinde geçiyor.
Nemecsek ve arkadaşlarının özgür alanları olan "Arsa" için verdiği kıyasıya mücadeleyi, aralarındaki sıkı çocukluk bağını birer savaşçı ruhuyla bizlere sunmuş olan yazarımızın bu kitabı oluşturmasındaki hikayeyi ayrıca öğreneceksiniz.
"Pal Sokağı Çocukları" kitabını çocukluğunu yaşamış şimdinin büyüklerinin, kitabı okurken çocukluğuna gideceğine inanıyorum. Beni çocukluğuma götüren beni derinden etkileyen bu kitabı küçük büyük herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Çocuklara yönelik yazılan kitapları okuyan büyükler olarak eminim hepimizin sorguladığı bir nokta oluyordur kendi içimizde. İçimizdeki çocuktan ne kadar kalmış?
Kaçımız çocukluğunu kitaptaki bu çocuklar gibi özgür bir alanda yaşayabildi? Kaçımız üstümüzün başımızın kirlenmesini umursamadan alabildiğine oynadık? Kaçımız oynadığımız bir alana müdahale edildiğinde karşı koyup çocukluğumuzu yaşamakta ısrar ettik? Biz yaşadık belki ama günümüz çocuklarının çok az bir kısmı yaşamıştır.
Ben şanslı bir çocukluk geçirmiş biri olarak kitabı okurken o çocuklarla Pal Sokağı'nda oynar gibi oldum. Onlarla tekrar üstümü başımı kirletip akşam karanlığında eve geçtim.
Şimdiki çocuklara üzülüyorum. Onların kendilerine ait bir oyun alanı yok. Sokak arkadaşları yok. Halbuki bir çocuğun ilk sosyalleştiği yer sokaklardır, oyun alanlarıdır. Biz oyun alanlarına müdahale ederek o çocukları kafeslere koyup ilerde de uçmalarını bekliyoruz. İncelememim bu kısmında Gülten Akın'ın Evleri Yüksek Kurdular şiirini yazmak istedim :
Evleri Yüksek Kurdular
Evleri yüksek kurdular,
Önlerinde uzun balkon;
Sular aşağıda kaldı,
Aşağıda kaldı ağaçlar.
Evleri yüksek kurdular,
On bin basamak merdiven;
Bakışlar uzakta kaldı,
Uzakta kaldı dostluklar.
Evleri yüksek kurdular,
Cama,betona