Onurumuzu avukatlara, çocuklarımızı uzmanlara, topraklarımızı makinelere bıraktığımızdan, bizi korusun diye atımızı, silahımızı teslim edip devlete sığındığımızdan beri ne kaldı geriye kendisini korumaktan, yaşatmaktan aciz, geleceğin kulları olan bizler için.
Yüzyılımızın devletleri uzaktan kumandalı bombalarıyla sivillere kıyadursun, ortaçağda tepeden tırnağa zırha bürünen şövalye, aynı zırhı onu korumak için atına da geçirirdi. Yok etmek değil, hükmetmekti esas olan. Bugün sanılanın aksine insanın, atın değeri vardı ortaçağda.