kyrios maldoror
@_pierrot
Reklam
Goethe
sakin, tutucu ve huzurlu bir hayattan
fırlatılırız birdenbire dünyaya
yüz binlerce dalga çalkalar
her şey tahrik eder bizi,
bazısı hoşumuza gider, bazısı keyfimizi kaçırır
uymaz bir saatimiz bir saatimize
gider geliriz huzursuz duygular arasında,
hissederiz ve hissettiğimiz şeyler
alır götürür
dünyanın renkli kargaşasını.
YEVGENI YEVTUŞENKO, (1957)
Bambaşka bir insanım ben,
hem çalışkan
hem tembelim,
bir amacım var ama amaçsızım yine de!
Elim her işe yatmaz öyle,
beceriksizim,
utangacım, kabayım,
hem kötüyüm
hem iyiyim.
Kutuplar birleşir içimde
Doğu’dan Batı’ya kadar,
kıskançlıktan sevince kadar.
Bilirim, böylesi sevilmez insanım,
ama asıl değerli olan
bana kalırsa kutuplardır!
Saman yüklü bir kamyon gibi
yüklüyüm ben de.
Sesler arasında uçarım,
dallar arasında uçarım,
gözlerim kelebeklerle dolu,
samanlar taşar her yanımdan.
Bütün canlıları selamlarım!
Tutkuluyum, ateşliyim, coşkunum!
Sınırlar dikilmiş önüme;
bilmiyorum Buenos Aires’i, New York’u
bilmek isterim;
Londra sokaklarında gezmek
ve kırık dökük İngilizcemle
canım kimi çekerse
onunla konuşmak isterim.
Tanrım, rahatsız ediyorum, özür dilerim. Fark ettiniz mi Tanrım, bu aralar çenem hayli düşük; ödeyemediğim kira borçları, veremediğim sınavlar, şunca yaşanmışlığıma karşın defaatle kendimi ortasında bulduğum sahtekarlık, çıkar ilişkileri falan... Yine de şükürler olsun, zahmet etmemişsiniz, hepsi olanca haliyle berbat. Hiç değilse bu bayram şeker niyetine beşer dolar dağıtırsınız diye düşünmüştüm de, yanılmışım. Kilometrelerce yoldan geldim, elimde yaşantımın, tanıklığımın makbuzu ile uzunca merhabalar getirdim. Bakın lütfen; görüyorsunuz, ben ne kadar sabırsam onlar o kadar gammış bana. Üstelik tıksırklı, tüysüz bir kedi gibi hastalıklıymışım. İşaret parmağımla müsadenizi isteyerekten, soruyorum; açlıktan, dişlerini toprağa geçirecek gibiyken, ezberlenmesi zor tüm bu öyküler, hırslar, sevinçler içindeyken. Virgülü, noktayı, çok yorgunluğumu boşvererekten soruyorum; şu eller, hisler, oteller, minik köpekler, begonvil felan, gerçekler mi, gerçek misiniz Tanrım? Karşınıza geçmiş yumruğunu sıkmış vaziyetteysem, öfkemi görüp, kararlı yüzümü okşar mısınız sahiden?
Değiştin sen, farklısın benim için. Belki kolalı yakası ile şık bir gömlek içinde değilsin, keza pürüzsüz ve esmer de değildir tenin... Ama Tanrım, öyle tatlı, öyle tatlısın ki, gülümsemiş, hatta bir kalbe sahipsin gibi. Kim bilir, harika bir sesin, rengarenk bulutların da vardır senin.. Öyle bir şeysin ki, ne desem karşılamaz. Kalbe değen bir dinginlik oluyorsun bazan, kimi zaman ise sabaha karşı çığıran bir meydan muharebesi... Evet, istiyorum Tanrım. Çağımda görmeyi istemediğim yoksulluk, haksızlık gibi. Dengeme bir demet çiçek, sabrıma koca bir öpücük istiyorum?
Son bir şey; "Adını, seviyor musun?"
Reklam