"Sus bakayım, sus," diye fısıldadım. "İnsanların birçok,hem de ailesinin çeşitli kollarından, akrabası olabilir, Cathy.Hiç akraban olmaması daha fena. Ama akrabalar hoşa gitmeyecek kötü insanlarsa onlarla konuşmak şart değildir."
Acımasız insanlar kendilerine köle ettikleri kişilere işkence eder, onlar da efendilerine karşılık vermek yerine kendinden aşağıdakileri ezerek hınçlarını alır.
Her hazanda birbiri üzerine dökülen ağaç yaprakları gibi insanlar da birbiri ardına toprağa yatarak yok oluyor.Bu değişmez,umumi bir kanun…Niçin endişe etmeli? Şu dünyada erilen başka ne var? Hayat yalan…Ölüm hakikat…
İnsanların adaleti yanında bir de vicdan adeleti vardır.Umumi adaletin kefili mahkemeler…Vicdan adaletinin hâkimleriyse herkesin kendisidir.Hakikati gücümün yetebildiği bir açıklıkla anlatmaya uğraştıktan sonra çıkabilecek her türlü hükmünüze razıyım…