“… Ama daha önce insanlığın bir yalnızlık dönemini geçirmesi gerekecektir."
“Hangi yalnızlık dönemini?”
“Bugün her yerde saltanat süren yalnızlık gibi bir yalnızlık, özellikle çağımızda görülen ama henüz tam olarak tamamlanmamış, daha sona ermemiş olan bir yalnızlık dönemi! Çünkü şimdi herkes kendi kişiliğini elinden geldiği kadar çok belirtmeye çalışıyor. Yaşamın bütün dolgunluğunu kendi kendine tatmak istiyor. Oysa gösterdiği tüm bu çabalardan ötürü dolgun, zengin bir yaşantıya kavuşacak yerde, tam anlamıyla intihara sürükleniyor insan; böylece kendi kişiliğini tam olarak belirtemiyor aksine büsbütün yalnızlığa gömülüyor.”
"Canım siz bunu nasıl anlayabilirsiniz?" diyordum. "Madem ki dünya çoktandır bambaşka bir yola sapmış... Madem ki bizler aslında yalandan başka bir şey olmayan şeyleri gerçek diye kabul ediyoruz; hatta başkalarından da aynı yalanları bekliyoruz... İşte ben ömrümde tek bir kez olarak içimden geldiği gibi davrandım da ne oldu? Hepiniz için 'ermiş' bir adam oluverdim. Gerçi beni sevmeye başladınız ama gene de benimle alay ediyorsunuz!"