Ben, derisi kara adam, sadece şunu istiyorum: Hiçbir araç insana hakim olmasın. İnsanın insana kulluğu son bulsun. Yani ne ben başkanısının kulu olayım, ne de ben başkasını kulluğa zorlayayım. Nerede olursa olsun, hangi görünüş altında olursa olsun insanı keşfetmeme ve onu sevmeme izin verilsin.
O nemli bahar yaprakçıklarını, o mavi gökyüzünü seviyorum ben, işin özü bu! Bu işte ne akıl ne mantık söz konusu olabilir; burada içinden, karnından gelen bir sevgi söz konusudur, insan kendi gençliğinden doğan gücü seviyor işte...