Kitap, önlenemez yeme isteğinin temelinde korku ya da onun tezahütleri olan öfke, gerginlik ve utanç duyguları olduğunu söyler. Bunların her biri, belli gıdayı yeme isteğine sebep olan temel duygular olarak geçer. Yeme arzusu; ya daha iyi hissetme isteğinden gelir ya da enerji düzeyini değiştirme isteğinden kaynaklanır ve arzulanan her bir yiyeceğin bir anlamı vardır. Kıtır kıtır olan yiyecekler stresten yeme, yumuşak ve kremsi olanlar rahatlama arayışı, bol baharatlı yiyecekler heyecan arayışı, yağ oranı yüksek olan yiyecekler boşluğu doldurma isteği (yalnızlık duygusu, gerçekle yüzleşme veya sorumluluk alma korkusu vs..) ve şekerli tatlandırıcıları arzulama ise genellikle eğlence arayışına işaret olarak görülmüş. Bunlar kitapta geçen yiyecek sınıflamasının yalnızca küçük bir kısmı. Kitapta yiyecekler tek tek kategorilendirerek de verilmiş ve küçük küçük önerilerle taçlandırılmış. Tabii ki buradaki önerilerin hiçbiri bir psikolojik desteğin yerini dolduramaz ancak kendi başımızayken kendi elimizi tutmanın yolunu açar. Aşırı yeme arzusu geldiğinde duyguyu fark ederek, bir dakika şu an ne hissediyorum, aç olmadığım halde neden kaynaklı yeme arzusu duyuyorum diyerek kendine cesaretle bakmayı sağlar. Ardından da duygu üzerinde çalışarak ve yeme arzusu hâlâ devam ediyorsa yerine daha sağlıklı bir alternatif koyarak veya porsiyon ayarlaması yaparak devam eder. Kitap bu şekilde zihinsel alışkanlık geliştirmek üzerine kuruludur. Çok uzun bir süreye yayarak keyifle okudum. Sayesinde fikir edinip okuduğum

Melih'e teşekkür ederim. Sizler için de keyifli okumalar dilerim..

Psikoloji

Duygusal AçlıkDoreen Virtue · Destek Yayınları · 2020745 okunma

Meltem Zariç isimli okura yanıt verildi

Meltem Zariç

Seymaa Hayatımızda hep olumlu şeyleri paylaşır olduk. Zaaflarımızı da itiraf etmek gerekiyor ki gerçeklerden uzaklaşmayalım😊 Hepimiz avokadolarla kahvaltı yapma zorunluluğu hisseder olduk. Bu da bir yeme bozukluğu. Sağlıklı yiyecek tüketme takıntısı yaptı bizde sosyal medya. Kitap uzman ellerden çıkmış ne güzel. Pdf si var mı siz de?

Seymaa

@seymaalbakir·

Besinler ruh halinin yansımasıdır

10/10

·376 syf.·

Kitabı okudu

·

2025 1. kitabı

·

331 günde okudu

·

Okunma: 08 Şubat 2025 12:58

Kitap, önlenemez yeme isteğinin temelinde korku ya da onun tezahütleri olan öfke, gerginlik ve utanç duyguları olduğunu söyler. Bunların her biri, belli gıdayı yeme isteğine sebep olan temel duygular olarak geçer. Yeme arzusu; ya daha iyi hissetme isteğinden gelir ya da enerji düzeyini değiştirme isteğinden kaynaklanır ve arzulanan her bir yiyeceğin bir anlamı vardır. Kıtır kıtır olan yiyecekler stresten yeme, yumuşak ve kremsi olanlar rahatlama arayışı, bol baharatlı yiyecekler heyecan arayışı, yağ oranı yüksek olan yiyecekler boşluğu doldurma isteği (yalnızlık duygusu, gerçekle yüzleşme veya sorumluluk alma korkusu vs..) ve şekerli tatlandırıcıları arzulama ise genellikle eğlence arayışına işaret olarak görülmüş. Bunlar kitapta geçen yiyecek sınıflamasının yalnızca küçük bir kısmı. Kitapta yiyecekler tek tek kategorilendirerek de verilmiş ve küçük küçük önerilerle taçlandırılmış. Tabii ki buradaki önerilerin hiçbiri bir psikolojik desteğin yerini dolduramaz ancak kendi başımızayken kendi elimizi tutmanın yolunu açar. Aşırı yeme arzusu geldiğinde duyguyu fark ederek, bir dakika şu an ne hissediyorum, aç olmadığım halde neden kaynaklı yeme arzusu duyuyorum diyerek kendine cesaretle bakmayı sağlar. Ardından da duygu üzerinde çalışarak ve yeme arzusu hâlâ devam ediyorsa yerine daha sağlıklı bir alternatif koyarak veya porsiyon ayarlaması yaparak devam eder. Kitap bu şekilde zihinsel alışkanlık geliştirmek üzerine kuruludur. Çok uzun bir süreye yayarak keyifle okudum. Sayesinde fikir edinip okuduğum

Melih'e teşekkür ederim. Sizler için de keyifli okumalar dilerim..

Psikoloji

Duygusal AçlıkDoreen Virtue · Destek Yayınları · 2020745 okunma

Meltem Zariç

Duygusal açlık hafife alınmayacak bir konu. Baş etmesi de oldukça zor. Son bir yıldır üzerinde çalışıyorum. Canım her sıkıldığında tatlıya el uzatmak için gerekçelerim vardı. Üstelik bunları gayet haklı buluyordum. Yiyorum çünkü yorgunum, yiyorum çünkü beni öfkelendirdiler, yiyorum çünkü yalnızım.. Bu liste asla bitmez. Hep bir suçluluk duygusuyla da birleşir. Neden yedim? Sırf bu suçluluktan uzaklaşmak için artık dur deme kararı aldım. Benim gibi olanlar için söyleyebilirim ki kolay olmayacak; arada fire verdiniz diye herşeyi bozmayın, devam edin. Bu kitapta bahsettiğiniz detaylar çok ilginç geldi. Yiyeceklerin cinsinin duygularımızda karşılık bulduğu fikri.. Kitap bilimsel mi Şeyma hocam?